Joep Beving - Prehension (2017)

Dit weekend op Motel Mozaique, dat beloofd geweldig te worden.

Ah, best okay hoor. Maar voor eventjes dan. Ik denk dat ik eerder Satie of Chopin opzet en 1 uur is net wat aan de lange kant. Oh, wacht. Het is flauw om hem daarmee te vergelijken lees ik net in de link van GrafGantz. Nu heb ik dat toch gedaan. Hij kan de vergelijking niet aan natuurlijk, maar dat hoeft ook niet. Deze meneer leeft nog en heeft een geweldige baard, wat wil je nog meer, en Prehension is typisch zo'n plaatje waar ik over een paar maanden waarschijnlijk op terugkijk als 'oh ja, die hadden we ook nog...'.
Voelt als een trucje, maar hij komt er mee weg.

Dat artikel van de Trouw hierboven slaat wel aardig de spijker op de kop. Er is volgens mij ook gewoon een hele grote groep luisteraars die graag de 'lichte' klassieke muziek opzet, maar liever niet in het zwaardere werk duikt. Dit album is dan wellicht 'simpel', maar doeltreffend. Joep de Viking heeft sterk ingespeeld op het succes van Einaudi en Yann Tiersen. Ideale muziek voor bij het studeren, maar voor mij is het ook niet zo veel meer dan dat. Fijne muziek voor op de achtergrond. Weinig poespas, weinig gekkigheid en het kabbelt zo wel lekker een uur voort zonder dat het vervelend wordt.

Tof interview met Joep Beving bij Pauw.