John Mellencamp - Dance Naked (1994)

Deze CD doet qua sound denken aan Scarecrow. Wat betreft de kwaliteit echter zeker niet. Er zitten geen echt slechte nummers bij, maar er is ook geen een die blijft hangen. Hij kan beter en hij zou dat gelukkig nog vaak bewijzen. Aan deze CD hoeven we verder weinig woorden vuil te maken. Een standaard 3 sterren plaat.

Nee niet zijn beste. Een vluggertje meschien gezien de lengte van dit schijfje nog geen 33 min. En dan zit er ook nog een bonus nr bij. L.u.v gaat wel. Maar mijn inziens toch een pareltje Another sunny day 12/25. Waar john nu eens over ons milieu zingt. Mooi nummer. Maar voor een man met zoveel kwaliteiten veel en veel te weinig.

Deze is volgens mij zó uit de losse pols geschud, en wat rammelt het dan lekker. Net als bij Uh-Huh heerlijk pretentieloos, maar dan met een beter ingespeelde band (Kenny Aronoff, tjonge), en zonder de iets te simplistische Lary Crane. Gitarist Andy York volgt hier David Grissom (mijn lievelingsgitarist bij Mellencamp) op, die op latere albums mij iets te mainstream speelt, maar hier nog los gaat.

Ik vind dit wel een verrassend sterke plaat van John Mellencamp.
Ondanks de korte tijdsduur bevalt het album beter dan zijn 2 voorgangers die overigens zeker niet slecht zijn.
Het fraaie ingetogen Another Sunny Day is voor mij samen The Big Jack het prijsnummer van de plaat.