Chinup - Shine Bright Like a Diamond (2017)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Chinup - Shine Bright Like A Diamond - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het fraai verpakte Shine Bright Like A Diamond van de Amsterdamse band Chinup ligt inmiddels een maand op de geduldige stapel met platen die in aanmerking komen voor een plekje op de krenten uit de pop.

Dat is lang, want het aanbod is momenteel zo groot dat de platen op deze stapel momenteel vrijwel wekelijks volledig worden ververst.

Shine Bright Like A Diamond van Chinup blijft echter steeds liggen omdat ik iets heb met deze plaat, al wist ik lange tijd niet precies wat.

In eerste instantie klonken alle echo’s uit de jaren 80 en 90 op deze plaat vooral aardig of aangenaam, maar had ik niet het idee dat de tweede plaat van de Amsterdammers een blijvertje zou zijn. Toen de afgelopen week het lentezonnetje begon te schijnen, begon Shine Bright Like A Diamond te groeien en dat doet de plaat nog steeds.

Chinup laat zich op haar tweede plaat nadrukkelijk beïnvloeden door lo-fi bands als Pavement en Guided By Voices, maar Shine Bright Like A Diamond laat ook flarden van The Feelies, Violent Femmes, Buffalo Tom, The Strokes, Franz Ferdinand, Red Hot Chili Peppers en alle leuke Excelsior bandjes uit de jaren 90 horen, terwijl uit de jaren 70 invloeden van Television opduiken.

Met de genoemde lo-fi bands deelt Chinup het vermogen om buiten de lijntjes te kleuren en lekker te rammelen, maar de Amsterdamse band sluit ook aan bij de stekelige maar desondanks bijzonder aangename songs van vrijwel alle andere genoemde bands.

Op het eerste gehoor merk je vooral dat Shine Bright Like A Diamond in muzikaal opzicht lekker rammelt en in de vocalen vaak wat onvast klinkt, maar naarmate je de plaat vaker hoort valt er van alles op zijn plaats.

Net als de betere lo-fi bands heeft Chinup genoeg aan een half uurtje, maar in het half uurtje van Shine Bright Like A Diamond komen gelukkig geen 30 songs voorbij, maar slechts 11. He zijn songs waarin steeds meer mooie en leuks te horen is.

De ene keer hoor je een trefzeker koortje, de volgende keer een prachtig gitaarloopje, dan weer een honingzoete melodie of een onweerstaanbaar refrein. Shine Bright Like A Diamond is een plaat vol invloeden die associaties oproept met veel meer namen dan hierboven genoemd, maar de songs van Chinup vallen ook op door een eigenzinnig geluid.

Het is een geluid dat soms stekelig is, maar net zo makkelijk bijzonder melodieus. Het is een geluid dat aangenaam kan voortkabbelen in de lentezon, maar de muziek van Chinup kan ook heerlijk ontsporen.

Weken wist ik niet zo goed wat ik met deze plaat aan moest, maar nu de zon steeds uitbundiger gaat schijnen wordt Shine Bright Like A Diamond steeds moeilijker te weerstaan.

Ik denk zelf inmiddels dat een Amerikaanse of Britse band met een plaat als deze goed zou zijn voor een mooie recensie op Pitchfork en zijn soortgenoten. Chinup moet het doen met heel wat minder aandacht, maar de tweede plaat van de Amsterdammers verdient echt veel en veel meer. Erwin Zijleman

Eigenlijk kan ik volstaan met naar erwinz te verwijzen. Wat hij schrijft klopt helemaal, met een verschil, dat ik de plaat meteen wel hoog had zitten. Waarom een band als Mich dan bij Excelsior zit en Chinup niet? Het is mij een raadsel, behalve de soort van bekende namen achter Mich dan. Chinup legt beslist nog een extra laagje over de muziek heen. Iets eigenwijs dat telkens schuurt en wrijft, maar niet zelden glans als eindresultaat heeft. En soms is dat hard werken als luisteraar, want niet alle nummers gaan zo lekker rechtdoor als "Going For The Kill'. Dat is precies de charme van Chinup. Tinkelende en twikkelende liedjes schrijven en vervolgens hier en daar wat zand in de raderen gooien. Wie geduld heeft vindt telkens weer de schoonheid in de muziek van Chinup.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.