Christian Scott Atunde Adjuah - Ruler Rebel (2017)

Het eerste deel van een trilogie (delen twee en drie verschijnen respectievelijk in de zomer en in de herfst).

Wat een opluchting natuurlijk, want de gedachte dat ik "maar met 35 minuten" van dit soort fenomenale muziek zou moeten toekomen, is ondraaglijk.

Met het sterke 'Stretch Music' deed Christian Scott al een poging om het begrip jazz op te rekken, maar op 'Ruler Rebel' durft hij nog een stapje verder te gaan. Hij jongleert met Afrikaanse ritmes en moderne hiphopproductie, terwijl zijn eigen, vertrouwd klinkende trompetspel de sinistere rode draad spant. Terwijl Kamasi Washington, die andere grootheid van het moment, kiest voor dichtgepakte composities, laat Christian Scott veel meer ademruimte toe in zijn werk, zonder qua intensiteit te moeten onderdoen. Als de twee andere hoofdstukken van hetzelfde niveau zijn, dan heeft Scott zijn 'The Epic' te pakken.

Een paar nummers geprobeerd, maar dit is toch niet echt mijn stijl. Een beetje dezelfde moeite als ik met The Epic heb. Het is mij allemaal te georkestreerd en uitgedacht. Ik mis de chemie en gedeelde spontaniteit die ik in jazz altijd zoek. Wat de toekomst van het genre betreft, kijk ik veel liever naar groepjes als Sons of Kemet, GoGo Penguin of De Beren Gieren.

Geweldig! Dingt al mee voor album van het jaar. Vooralsnog de #1, en we krijgen nog 2 albums

Mooi album! Met 35 minuten absoluut aan de korte kant. Uiterst goed behapbaar dus. Maar ik wil meer!
Gelukkig hoeven we niet lang te wachten. Nog dit jaar twee vervolg delen. Dit album maakt me al nieuwsgierig. Fijne sfeer en mooie composities.

Een eigengereid werkje. Bij eerste beluistering vond ik Encryption het mooist. Dit is zeker een artiest om verder in te duiken. Dat verplicht thuiswerken maakt me nog een jazzmannetje.