Beth Ditto - Fake Sugar (2017)

"Fire" bij Jools Holland deze week.

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren (als je in de juiste regio woont) via een stream van NPR first listen

Hou deze in de gaten, NPR wil nog wel eens aanpassingen doen aan hun regio-beleid.

Zeer toegankelijk, genoeg variatie, en Beth zingt hier veel minder buiten de lijntje dan die paar nummers die ik ken van haar in Gossip en als gastvocalist bijvoorbeeld bij Blondie. Fire was de single en een prima openingsnummer, spelen met hard en zacht. De meeste nummers zijn redelijk kort zo rond de 3,5 minuten lang en dat werkt goed om de vaart in het album te houden.

In het korte nummer We Could Run hoor ik echo's van U2 maar ook dat heel even auto-tune als een effect is gebruikt, gelukkig maar heel even. Want het is duidelijk dat Beth prima kan zingen en die auto-tune niet nodig zou moeten hebben. Oo la La is weer duidelijk geïnspireerd door Goldfrapp. Terwijl Love in Real Life nog het meest in de buurt komt van een Ballad, en krijgen viool-achtige synths iets meer de ruimte. Synths zijn ook iets prominenter aanwezig in Do You Want Me To in het enigszins dansbare nummer met subtiele House invloeden.

Met het ingetogen Clouds (Song for John) sluit het album af, persoonlijk zou ik deze naast de (andere) Ballad plaatsen en niet als afsluiter. Want volgens mij nodigt dit minder uit om het album opnieuw te gaan beluisteren.

Het album is duidelijk bedoelt voor een mainstream Pop Rock publiek, ik twijfel tussen 3,5* en 4*. Vind het lastig om favoriete nummers te kiezen, dus gevoelsmatig zijn ze alle van een vergelijkbaar niveau. Lover met iets wat Tribal drums klinkt nog het meest persoonlijk en daarom dan die toch maar favoriet.

Gelukkig klinkt de muziek beter dan de albumhoes eruit ziet.

Ik volg je even niet: je geeft zelf aan dat autotune een effect is, maar vervolgens stel je ook dat Ditto goed genoeg kan zingen om geen autotune nodig te hebben. Beschouw je het nu als een effect of als een zangcorrector?