Master P - Mama's Bad Boy (1992)

Ook deze heb ik net aangeschaft, niet omdat het me kwalitatief veel lijkt, maar omdat dit album goed past in mijn No Limit verzameling.

ook de enige reden waarom ik hem heb

Mensen die No Limit nu (van naam) kennen, denken daarbij waarschijnlijk aan een label uit New Orleans vol dirty south-artiesten. In 1992 was daar nog niets van te merken. Vrijwel alle artiesten die hier meedoen, zijn voor No Limits doorbraak al verdwenen, en omdat in '92 de G-Funk populair was, is dat het genre waar Master P zich van bedient. Over voorspelbare, goedkope beats vertelt hij ontzettend gewelddadige verhalen over het straatleven, waarbij hij meestal niet eens de moeite neemt te verhullen wie hem inspireert ("I roll in the Benzo, sittin' on Lorenzos"). De opnamekwaliteit is bovendien tamelijk bedroevend. Het duurde dan ook nog jaren voor No Limit een voet aan de grond kreeg. Ook al staat er op de voorkant van deze plaat wel met grote letters: BOOMING ALBUM.

Pluspunt: de rode letters waarmee op de voorkant staat: 'It's gonna be a bloody murder."
Minpunt: het drastische gebrek aan kwaliteit.
Beste line: "A 211 in progress, cause i'm the type of nigga the police can't arrest" (tevens de allereerste woorden op deze cd)

Helaas een lager entertainment gehalt dan Master P's debuut. De 2e helft van Psycho Rhymes is wel vermakkelijk met een leuke horrorcore verse over een minimalistische beat met kale drums. Verdere hoogtepunten zijn er eigenlijk nauwelijks. De plaat bestaat grotendeels uit inwisselbare low budget west coast hip hop.