De hoes lijkt wel van een oude VHS cover afkomstig, van één of andere jaren 80 b-film. De muziek sluit goed op dat plaatje aan: bombastische synthesizers, drumcomputers, maar ook een opvallend goede elektrische gitaar en iets wat ruige zang. De combinatie werkt absoluut, ongeveer vergelijkbaar met de hit die MECK had met gebruik van de Leo Sayer zang, jaren geleden. Maar Lebrock schreef alles zelf op deze EP. Twee tracks zijn instrumentaal en klinken als de eerder genoemde VHS band, maar dan tijdens een aftiteling. Daartussen drie super vette, melodieuze, goed in het gehoor liggende synth-pop nummers met melodramatische zang. New retro wave op z'n best! Een hele leuke EP. Op naar een heel album.