Frank Sinatra - Come Dance with Me! (1959)

Van Sinatra prefereer ik zijn ballads-albums. De swingalbums met Nelson Riddle (Songs for Swingin' Lovers en A Swingin' Affair!) zijn echter voor mij óók essentieel, wat helaas niet geldt voor dít album, waarop Sinatra wordt begeleid door een orkest onder leiding van Billy May; hij verzorgde ook de big band-arrangementen die ik na een tijdje een tikkeltje vermoeiend vind klinken. Het mooiste nummer vind ik het laatste: bij The Last Dance (een ballad) hoor ik Sinatra op zijn sterkst, maar dan is het album al weer voorbij. De vier bonusnummers voegen niet heel veel toe, al vond ik de duetten met Keely Smith wel grappig om eens te horen.

Ik heb nogal wat Sinatra albums beluisterd de laatste tijd. Dit album hoort wat mij betreft tot de betere albums. Veel swing en daar houd ik van, vooral door zijn talent voor timing.
Te veel mooie swingnummers om een favoriet aan te wijzen. Het is dan ook niet gek dat ik The Last Dance een vreemde eend in de bijt vind. 4*
In de UK was Sinatra ook erg populair. Dit album komt op 10 mei 1959 de UK albumlijst in op plaats 6. Staat daar 30 weken in met een 2e plaats als hoogste.

Dit is inderdaad en zeer overtuigend album als je van swing en uptempo houdt. De laatste maanden heb ik er weer intensief naar geluisterd. Mijn ervaring van The Last Dance is anders: als je moe en bijna uitgedanst bent, en de dansvloer bijna verlaat, is het tijd voor die laatste dans, al gloei je nog helemaal na.
Songs for Swinging' Lovers voldoet m.i. nóg beter als je van swing houdt, maar het blijft een prima album.