Danzig - Black Laden Crown (2017)

Oei, Devil on Hwy 9 vind ik echt slecht. De productie is al niet best maar de zang is écht om te huilen.

Het lijkt in verschillende studio's opgenomen, de gitaren en de zang apart. Dit kan gewoon niet de bedoeling zijn.

Voordat hij begon te zingen dacht ik, dit klinkt goed die ga ik bestellen op vinyl. Maar het klinkt voor geen ene meter, wat een slechte mix.

Tweede single ook uit. Ik haak af. Luister ieder nummer wel 30 sec op Spotify. Dan is het genoeg vrees ik. Wat een klote mix, oren bloeden bijna.

Ik lees net in een interview met Glenn Danzig dat dit het geluid is waar hij van houdt. Lekkere ongepolijste rock. Laat ik daar nou ook van houden.... De productie van deze twee nummers heeft niets te maken met een productie in het algemeen. Oorkleppen op een mixen maar.

Misschien klinkt het met halve fles whisky en lijntje coke op wel beter. Ga het maar niet proberen. Ga plaat wel luisteren via Spotify

Na 1 luisterbeurt toch wel aangenaam verrast. Misschien geen vette productie maar ik vind het wel passen bij Dhr. Danzig zijn ouder wordende stem. Meeste nummers zijn nogal mid tempo met hier en daar een lekkere versnelling en hoewel niet zo duidelijk als op bijvoorbeeld Lucifuge hoor je ook hier af en toe wat bluesy invloeden doorklinken.

Ik zal nog niet stemmen na 1 maal luisteren maar vooralsnog een lekkere plaat die voor mij waarschijnlijk rond de 4* zal uitkomen.

Voorlopige uitschieter: But a Nightmare

Het valt me op dat ik me bij Last Ride, But A Nightmare en Skulls & Daisies helemaal niet stoor aan de mix, maar bij de andere nummers vind ik Glenn's stem te hard over de muziek klinken. Alsof hij aan een karaokewedstrijd meedoet.

Soms irriteer ik me aan de overdaad aan pick squeals en Devil On Hwy 9 vind ik echt een suf en slecht gebracht liedje.

Al met al vind ik deze plaat prima te pruimen. Ik ben aangenaam verrast.

Moet zeggen dat ik deze slechter had verwacht.

But a nightmare veruit beste nummer

Danzig zijn stem is nu echt "shot to hell" Man wat zing die soms vals zeg. Nooit echt de beste zanger geweest, maar goed.

Eigenlijk dacht ik dat die met Deth Red Sabbaoth weer een beetje op het oude niveau zat, maar ik ben nog niet verder gekomen dan Devil on Hwy 9, wat een baggernummer. En toen haakte ik af.

Er zijn nog een aantal positief gestemden hier, dus ik zal nog eens een poging wagen.

Het voorproefje Devil On Hwy 9 stemde wat droef, maar nadat ik op de Spotify mij eens wat doorheen het album heb geploegd, ben ik toch gematigd enthousiast geraakt over het nieuwe album.

De tijden van Lucifuge en How The Gods Kill zullen wel nooit meer terugkeren maar dat betekent niet dat het allemaal klote is wat Danzig maakt. Met Deth Red Sabaoth werd de weg naar boven weer eens ingezet door wat meer aan te haken op de occulte rock hype die zich enkele jaren om zich heen grijpt. Dat impliceert een zwartgallige sfeer verpakt in ernvoudige en herkenbare liedjes. Van oudsher natuurlijk hét handelsmerk van de eigengereide voorman.

Deze lijn wordt vrij consistent doorgevoerd op Black Laden Crown. Opvallend is de hoeveelheid aan traag voortslepende songs die toch de broodnodige energie bevatten om de aandacht erbij te houden. Ik vermaak mij vooral prima met de algehele opgefriste Danzigstijl die zie het album uitstraalt.

's Mans stem is al lange tijd afgeleefd en uitgewoond. Op deze studio-uitspatting ervaar ik het niet als storend. Tegelijkertijd denk ik wel dat een directe en een van franje ontdane productie je wel moet liggen.

Met de productie,en dat heb ik al eerder gezegd heb ik nooit veel moeite bij Danzig,eerder het tegenovergestelde maar mans stem begint nu toch wel behoorlijk achteruit te gaan en ook het materiaal is op Black Laden Crown niet altijd even overtuigend.
En dan heb ik het nog niet over Tommy Victor's bij tijd en wijlen erg irritante gitaarspel,ik wordt af en toe gek van die piepjes.
Sterke songs als Last Ride,Skulls & Daisies en vooral But a nightmare redden het album nog een beetje en trekken het nog bijna naar 3,5 sterren (= goed) maar jammer genoeg zie ik mij genoodzaakt er een halfje af te trekken voor de overvloed aan de al eerder genoemde ergerlijke gitaarpiepjes.

Hoop dat ie op een volgend album weer wat richting het Samhain geluid gaat,past ook beter bij zijn huidige stem bereik.