The Eden House - Songs for the Broken Ones (2017)

Dit gaat er hopelijk wel eentje worden!

Dit is een heerlijke postpunkplaat geworden. De invloed van Fields of the Nephilim is duidelijk hoorbaar, al is de stem van bv Monica Richards die hier de meeste nummers zingt van een totaal andere orde dan die van Carl McCoy.

Zo kun je deze plaat ook het best omschrijven een duidelijke link met FotN met een heldere vrouwenzang. Voor alle vleermuisjes die minder met duistere maar meer met het hemelse hebben.
The Ghost of You intro zou zo door Mc Coy vervolgt kunnen worden, maar dat gebeurt dus niet.
Meghan-Noël Pettitt is hier de zangeres evenals op nummer 12.
Haar stem kan me ook het meest bekoren.

Heerlijk plaatje.

Meer info vind je hier.

Het album opent in elk geval al met een vrolijk, maar ook een heel leuk liedje! Ik ben zeer benieuwd naar de overige songs. Ook nummertje twee, One Heart, is geweldig. Dit belooft wat. U hoort vast nog van mij!

Als je denkt dat dit nieuwelingen zijn, kom je er plotseling achter dat een aantal bandleden al jaren bezig is en dat hoor je. Het gezelschap The Eden House is gebouwd rondom slagwerker Simon Rippin, gitarist Stephen Carey (Adoration) en bassist Tony Pettitt, bekend van de formatie Fields of the Nephilim. Licht verwarrend allemaal, omdat de laatst genoemde formatie ook veel personeelswisselingen heeft gekend. Hoe dan ook, het geluid lijkt me een mengeling van gothic, darkwave, progressieve rock en postrock. De muziek is erg sfeervol, dromerig, donker en toch zo nu en dan stevig genoeg om niet al te ver in het luchtledige te geraken. De zang wordt verzorgd door (gast)zangeressen Meghan-Noël Pettitt en Monica Richards van Faith & The Muse en ook al loop ik liever met een boog om bands/gelegenheidsformaties met zangeressen heen, hier stoort mij dit in het geheel niet. Integendeel! Songs for the Broken Ones is namelijk een heel sterk album met mooie composities en het verwondert mij eigenlijk dat hier niet meer liefhebbers op af zijn gekomen.

Laat u in ieder geval niet weerhouden door het labeltje 'gothrock'!

De topper van dit album is afsluiter The Ardent Tide, een werkelijk schitterend nummer van bijna 9 minuten lang en met een hele mooie gitaarsolo om bij weg te dromen!

Ach, nu zweef ik toch nog ergens tussen hemel en aarde...

Misschien is dit ook wel leuk voor E-Clect-Eddy!

Echt een post-punk/dreampop/wave pareltje met goedgeschreven liedjes!

Dankjewel, Ik zal eens een paar nummers aan mijn wachtrij toevoegen...

Betovetend album. Super sfeervol. Dat was het werk voor dit album al, maar dit overtreft alles. Zeer sterke nummers vol detail en lading. En een geweldige productie. Hoofdtelefoon album.

Dit klinkt heel mooi! Ik zou het 'dreamwave' noemen. Ben nu naar hun bandcamp aan het luisteren. De zang is geweldig en lijkt wel wat op een romantische Siouxsie. Interessante band.

The Ghost of You

Het album gisteren binnengekregen. Wat een mooie plaat zeg! Je mag hier gerust spreken van een echte band met maar liefst 8 bandleden die ook nog eens hun sporen in het genre hebben verdiend. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze band Siouxsie op zijn minst evenaart. Een mooie productie ook en inderdaad heel geschikt voor de hoofdtelefoon maar dan wel een goeie hè (Bowers & Wilkins bijvoorbeeld). Dit is zeer zeker een meesterwerkje met heel veel liefde voor het genre dat werkelijk uit elk liedje blijkt. Voor mij is dit smullen omdat ik altijd al heb gehouden van zangeressen in dit genre. Staat hier voorlopig op repeat.

Cocteau Twins anno nu zonder de klasse van Fraser (en Guthrie), aardig maar ook niet meer dan dat....

Vooral Guthrie is toch een klasse apart

Dit album gaat hier zeker een favoriet worden. Wat is dit toch mooi. Ik heb de griep en dan is dit heerlijk verlichtend. Zoveel gevoelens roept dit album bij me op, vooral nostalgische...geweldig!

Ja, echt fantastisch!

12th Night

En Misery, drie keer achter elkaar raak!

Ook hele mooie spirituele teksten! Ja, een heerlijk album dit. Staat nu al voor de derde keer op.

12th Night lyrics:

Shhhh
There are secrets
There are secrets in us all
We've kept them in our most guarded selves
As children we were all-knowing
We were ancient as the hills
Speaking to the hidden world
Whispering to phantoms all around us
Shhhh - remember
There was magic
Magic in the wind
We had no fear of anything back then
Wait the year out for all hallows eve
It was our time
Our time
Painted for the spirit passage
Say the words and wake the dead

We are one
We've returned
To where spirits only speak to the young
Light the fires
We'll find our way
Can you hear the sirens calling us home
Ghosts of the abyss
They crowned us king
And turned us upside down

Shhhh
There's a monster
A monster at the door
If we shut our eyes it can't come in
But it's as real as hell, sing it a lullaby
Is this when the panic sets in
Cover every aching mirror
Just say the words and wake the dead

We are one
We've returned
To where the spirits only speak to the young
Light the fires
We'll find our way
Can you hear the sirens calling us home
Ghosts of the abyss
They crowned us king
And turned us upside down

Blame is an easy exchange for the lost self
Numb to talons of self delusion
The pain that only those in pain understand
When did we ever have the courage
When did we ever not have the courage
Seems to me it's just another life passage

Tip Don Cappuccino

Ik heb net One Heart beluisterd en deze plaat ga ik zeker helemaal checken! Thanks voor de tip!

Een van die recente meesterwerkjes. Schitterend album!

Heel sterk album zoals gezegd hoewel er twee liedjes op staan die ik minder vind en eigenlijk niet bij het album vind passen. Let Me In en Kiss Kiss Bang Bang vind ik te zoetsappig kinken en hadden er voor mij niet op gehoeven maar de andere liedjes zijn stuk voor stuk geweldig.

Alleen al de moeite waard om het nummer 12th Night. Bizar dat mensen zoiets fraais kunnen maken. Mooi gebalanceerd en waanzinnig goed geproduceerd. Draai dit op een goede stereo set en je raakt de komende minuten de grond niet meer. Ik heb hier ook veel meer mee dan de aanstellerige zang van Fields of The Nephilim, dat is muzikaal super maar qua zang compleet ruk. Dat wordt hier dus goed gemaakt. Souvenirs van The Gathering schurkt hier ook wat tegen aan qua sfeer. Cocteau Twins hoor ik er niet in, wel vleugjes oude Mission.