Sort Sol - Stor Langsom Stjerne (2017)

Leuke gastenlijst ...

Johann Johannsson
Okkyung Lee
Chelsea Wolfe
Stephen O'Malley

Grappig dat deze naam weer opduikt. Begin jaren 80 hebben ze een eenmalige bijdrage geleverd aan een sampler van 4AD, maar tot een volledig album op dit label is het nooit gekomen. Ik heb mij altijd afgevraagd waarom niet, want het gevolg is geweest dat dit gezelschap volledig in de obscuriteit verdween.

Mjuman had jarenlang een avatar van deze band.

Dat laatste is conform de groepsnaam, een zwarte zon - en daarom namen de groepsleden, om de overgang van punk naar postpunk/wave te illustreren, zelf maar een kaarsje mee.

Sort Sol heeft Marble Station als single uitgebracht op 4AD, thans een curiosum, maar is in Denemarken echt een grote naam, niet alleen onder wavisti. Het eerste album is trouwens een redelijk curiosum, maar duikt wel eens op op een beurs, o.m. bij mijn fave Deense handelaar. Zal dit wel een tjsekken, maar Snakecharmer, opgesnokkeld in Vesterbro, Kopenhagen (veel platenzaken) kon me niet echt imponeren.

Zestien jaar na hun vorige album Snakecharmer kwam Sort Sol vorig jaar met Stor Langsom Stjerne. Het album werd hier positief onthaald, en zelf vind ik dit ook het beste dat de band heeft uitgebracht.
Snakecharmer ken ik niet, maar het album daarvoor, Unspoiled Monsters, wel. Dat album bracht minder gitaar, en meer keyboards. Op Stor Langsom Stjerne wordt die ontwikkeling verder doorgezet.

Hier is het de electronica die de hoofdrol opeist. Qua geluid verhoudt het zich tot Sort Sols eerdere werk op dezelfde manier als Editors' In This Light And On This Evening zich verhoudt tot z'n twee voorgangers: de band lijkt de gitaren overboord te hebben gezet, maar dankzij de kenmerkende stem van de zanger ben ik geen moment in twijfel over welke band ik luister. Nocturnal Creature en A Stroke of Midnight lijkken nog het meest op de Sort Sol van eerdere albums. Op een enkel nummer na (Søøre), dat mij met z'n gesproken voordracht niet echt kan boeien, zijn hier geen missers te vinden. Hoogtepunten zijn The Weightless, het titelnummer en K-141 Kursk, dat gaat over de onderzeeër Kursk, die in 2000 zonk.

Vorig jaar zag ik een concert van Sort Sol, waar ze een deel van de nummers die op dit album staan, speelden. Die nieuwe nummers bevielen me het best. Pas dit jaar zag ik de cd ergens liggen, en die heeft me niet teleurgesteld.

Deze is toch een blijvertje gebleken. K-141 Kursk, Nocturnal Creature, Life Took You For A Freq... geweldige songs, majestueuze sound. Dat moest ik even kwijt.