Night Sins - Dancing Chrome (2017)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Funeral Party
-
Crystal Blue (3:03)
-
Dancing Chrome (3:56)
-
Enamored and Nailed Shut (3:54)
-
(Schizoid Ice) (2:56)
-
Daisy Chain (4:06)
-
Spire and Ecstasy (3:22)
-
(Half In, Half Out) (2:06)
-
Heaven's Eyes (3:14)
-
(Austrian Bracelet) (3:01)
0
geplaatst: 21 april 2017, 18:50 uur
De gloomy gothrockers uit Philadelphia klinken droever dan ooit. De wave met de mooie, donkere zang en een enkele gitaarsolo is gebleven. Over het algemeen verschilt het geluid dus niet zo heel veel van illustere voorganger To London Or The Lake.
Helaas staat voor het eerst ook behoorlijk wat elektronisch geneuzel (tussen haakjes) op een album van Night Sins en dat vind ik jammer. Vooral de logge instrumentaaltjes nummer 4 en 7 halen al snel de 'vaart' uit het album en lijken ook niet veel aansluiting te vinden met de overige songs.
Toch wil ik graag nog drie en een halve ster voor de liedjes geven, want die zijn weer lekker... gloomy!
Helaas staat voor het eerst ook behoorlijk wat elektronisch geneuzel (tussen haakjes) op een album van Night Sins en dat vind ik jammer. Vooral de logge instrumentaaltjes nummer 4 en 7 halen al snel de 'vaart' uit het album en lijken ook niet veel aansluiting te vinden met de overige songs.
Toch wil ik graag nog drie en een halve ster voor de liedjes geven, want die zijn weer lekker... gloomy!
0
geplaatst: 21 april 2017, 19:56 uur
Alicia schreef:
De gloomy gothrockers uit Philadelphia klinken droever dan ooit. De wave met de mooie, donkere zang en een enkele gitaarsolo is gebleven. Over het algemeen verschilt het geluid dus niet zo heel veel van illustere voorganger To London Or The Lake.
Helaas staat voor het eerst ook behoorlijk wat elektronisch geneuzel (tussen haakjes) op een album van Night Sins en dat vind ik jammer. Vooral de logge instrumentaaltjes nummer 4 en 7 halen al snel de 'vaart' uit het album en lijken ook niet veel aansluiting te vinden met de overige songs.
De gloomy gothrockers uit Philadelphia klinken droever dan ooit. De wave met de mooie, donkere zang en een enkele gitaarsolo is gebleven. Over het algemeen verschilt het geluid dus niet zo heel veel van illustere voorganger To London Or The Lake.
Helaas staat voor het eerst ook behoorlijk wat elektronisch geneuzel (tussen haakjes) op een album van Night Sins en dat vind ik jammer. Vooral de logge instrumentaaltjes nummer 4 en 7 halen al snel de 'vaart' uit het album en lijken ook niet veel aansluiting te vinden met de overige songs.
Naaah, met zo'n aanbeveling wil ik me er wel aan wagen, "wat elektronisch geneuzel", kan in mijn straatje passen.
De voorganger probeerde ik te vinden maar staat niet op Spotify alleen deze... heb dus ook geen andere keus..
* denotes required fields.
* denotes required fields.