Quercus - Nightfall (2017)

Volgens mij zullen Broem en heartofsoul wel geïnteresseerd zijn in deze release.

June Tabor heeft natuurlijk een prachtige stem, zoals verwacht zijn de tempi's ultra traag en die evergreens aan het begin en einde hoeven voor mij ook niet meer (mooie liedjes hoor, maar ook hier weer zeer traag).
Wie wil proeven kan beter even luisteren op een site als bol die heeft langere versies dan de officiele website.

Heel erg bedankt voor de tip, Lura. Hier ga ik snel achteraan!

Daar sluit ik me bij aan...Dank je Lura

Het gelijknamige debuutalbum van Quercus kwam uit in 2013. De eerste samenwerking van folkdiva June Tabor met pianist Huw Warren en saxofonist Iain Ballamy dateert echter van Tabor’s album At the Wood’s  Heart uit 2005. Overigens werd Quercus reeds in 2006 live opgenomen, zonder dat dit hoorbaar is. Het bevatte een mix van jazz en folk, hetgeen ook geldt voor Nightfall.

De titel is ontleend aan het korte gedicht In Memoriam (Easter 1915) van oorlogsdichter Edward Thomas:

The flowers left thick at nightfall in the wood
This Eastertide call into mind the men,
Now far from home, who, with their sweethearts, should
Have gathered them and will do never again.  

Net als op het debuut opent men met een bekende compositie van de Schotse achttiende-eeuwse dichter en liedjesschrijver Robert Burns, het beroemde Auld Lang Syne. Direct wordt al duidelijk, dat er voortgeborduurd wordt op het debuut. De begeleiding van Tabor’s zang is uiterst subtiel.

Het repertoire bestaat veelal uit traditionals, een ervan sluit goed aan op het gedicht van Edward Thomas. The Manchester Angel handelt over het droevige einde van een Manchester regiment in 1746, dat prins Charles Edward Stuart steunde. Daarnaast zijn er twee eigen composities te vinden, een van Warren, Christchurch en Ballamy schreef Emmeline.

Wat modern repertoire levert men in de vorm van Don’t Think Twice It’s Alright van Bob Dylan en een bijzonder fraaie vertolking van The West Side Storyklassieker Somewhere.  Net als de voorganger is het album prachtig, ruimtelijk opgenomen. De titel past perfect bij het vertolkte werk, vooral op de late avond komt het tot zijn recht.

Het is muziek waar je de tijd voor moet nemen, vooral om de subtiele arrangementen goed tot zijn recht te laten komen, muziek dus voor echte fijnproevers.

Dit album kreeg ik na bestelling met enige vertraging binnen, en het is op dit moment een van mijn meest beluisterde albums. Hopelijk is het spoedig weer wat koeler in mijn woning, want mijn luisterconcentratie is laag met al dat gezweet. Een album voor de fijnproevers wellicht, en ook houdt niet iedereen van de stem van June Tabor, zo is mij gebleken. Ook het ingetogen spel van Iain Ballamy en Huw Warren moet je natuurlijk aanspreken. Maar 2 stemmen voor dit prachtalbum vind ik wel een beetje weinig. Eén van mijn favorieten van dit jaar.

geen onvertogen woord mijnerzijds over de muziek op dit album. hierboven is alles wat m.i. nodig is al geschreven. toevoeging: ultieme troostmuziek voor mij. zoals bepaalde klassieke muziek dat ook kan zijn. minpuntje en daarom niet de volle mep: van oudsher ben ik geen echte liefhebber van het wat koele en cleane ecm-geluid. kniesoor die daar op let.