Het heeft even mogen duren, maar dan heb je ook wat! Alle drie zijn ze na het geweldige En Corps uit 2012 hun eigen weg gegaan, en met succes. Ze zijn behoorlijk druk geweest en zeker Eve Risser heeft een aantal sterke platen gemaakt in de tussentijd. Duboc en Perraud kennelijk ook, maar ik moet bekennen dat ik daar nog niets van heb beluisterd. Goed, het heeft vijf jaar geduurd voordat ze eindelijk weer eens bij elkaar kwamen en dit is een mooi en bijzonder abstract resultaat in de lijn van zijn voorganger. Hier ga ik plezier aan hebben, want na één keer luisteren val je haast steil achterover van het opslaan van alle geluiden die op je af worden gevuurd. Echt fantastisch! Ik reserveer hiervoor meer tijd in
