Fear Before the March of Flames - The Always Open Mouth (2006)
mijn stem
15 stemmen
Verenigde Staten
Metal / Electronic
Label: Equal Vision
-
Absolute Future (1:06)
-
Drowning the Old Hag (2:54)
-
Mouth (3:32)
-
Taking Cassandra to the End of the World Party (2:44)
-
Ten Seconds in los Angeles (2:20)
-
The Waiting Makes Me Curious (4:49)
-
High as a Horse (2:36)
-
Dog Sized Bird (2:13)
-
Complete and Utter Confusion... (2:19)
-
... as a Result of Signals Being Crossed (4:02)
-
My (Fucking) Deer Hunter (4:11)
-
Lycanthropy (3:07)
-
A Brief Tutorial in Bachanalia (4:36)
-
A Gift for Fiction (2:19)
-
Absolute Past (5:39)
0
geplaatst: 17 juni 2010, 11:01 uur
Nog nooit had ik van Fear Before The March Of Flames gehoord. Maar omdat ik de cd in een package van Relapse met o.a. ook een cd van The End bij een prijsvraag gewonnen had, kwam hij toch bij me in de kast te staan.
Het bleek al de derde plaat ofzo te zijn van de band. Die heb ik nog nooit gehoord dus een referentiekader heb ik niet.
Fear Before, zoals de band zich blijkt te noemen, bedient zich van een vorm van post hardcore met invloeden uit mathcore en poppy riedeltjes. Het levert een interessante mix op die nergens geforceerd overkomt.
Het geluid is groezelig en loodzwaar en lijkt als een enorme vloedgolf over je heen te komen. Het volgende moment klinkt de band ontzettend dromerig tijdens enkele mijmerende passages.
Op andere momenten is het weer ontzettend luchtig en neigt het zelfs naar popmuziek. Toch is het een behoorlijk coherent geheel. De passages lopen vloeiend in elkaar ov
er.
De vocalist bedient zich van typische hippe screamvocalen met af en toe wat pogingen tot normale zang. Het feit dat de zang op een bescheiden plaats in de mix staat, maakt het een mooi onderdeel van het totaal geluid.
Ik was verrast door The Always Open Mouth. Het is een interessant doch zwaarmoedig werkstuk met een lange houdbaarheidsdatu,.
Het bleek al de derde plaat ofzo te zijn van de band. Die heb ik nog nooit gehoord dus een referentiekader heb ik niet.
Fear Before, zoals de band zich blijkt te noemen, bedient zich van een vorm van post hardcore met invloeden uit mathcore en poppy riedeltjes. Het levert een interessante mix op die nergens geforceerd overkomt.
Het geluid is groezelig en loodzwaar en lijkt als een enorme vloedgolf over je heen te komen. Het volgende moment klinkt de band ontzettend dromerig tijdens enkele mijmerende passages.
Op andere momenten is het weer ontzettend luchtig en neigt het zelfs naar popmuziek. Toch is het een behoorlijk coherent geheel. De passages lopen vloeiend in elkaar ov
er.
De vocalist bedient zich van typische hippe screamvocalen met af en toe wat pogingen tot normale zang. Het feit dat de zang op een bescheiden plaats in de mix staat, maakt het een mooi onderdeel van het totaal geluid.
Ik was verrast door The Always Open Mouth. Het is een interessant doch zwaarmoedig werkstuk met een lange houdbaarheidsdatu,.
* denotes required fields.
* denotes required fields.