Ramses Shaffy - Sterven van Geluk (1988)

Voorlopig laatste wapenfeit van deze meester en zoals het geval is met al zijn werk mag de constantie van kwaliteit hier ook weer als zijnde aan de hoge kant worden benoemd.

Komt al gelijk hard binnen met de krachtige opener.

Aardse waarheden als gewoonlijk op treffend metaforische wijze van de sluiers verlost.

Zoals elk duet met Liesbeth hier ook weer gegarandeerd van een magische chemie.

Liesbeth was dan ook best een betoverende vrouw in haar jongere jaren volgens mij en voor de huidig relevante doelgroep ongetwijfeld nog steeds maar dat is weer een ander verhaal.

Als je alleen al die optredens ziet waarbij ze elkaar bijna geen moment uit het oog laten is deze knisperend geladen wisselwerking haast in zekerheid vanuit hoger segment vroegtijdig vastgesteld.

Zou je bijna zeggen.

Een beetje tijd om Ramses Shaffy grondiger te leren kennen. Terecht een grote naam. Toch snap ik niet dat velen hem zoveel hoger inschatten dan Herman van Veen en Boudewijn de Groot. Hermans versie van 'Lieg niet tegen mij' vind ik echt sterker dan Ramses' versie.