Transmission0 - Memory of a Dream (2006)

Dit is muziek die consorten als Isis, Neurosis, Cult of Luna, en Lent0 ook maken. Postrock/hardcore/metal en wat allemaal meer. Later iets uitgebreider verslag.

Verdwaald in een lanschap met alleen zand, steen en verschroeide aarde, de zon die nooit ophoud met schijnen, een woest kolkende zee waar je met je vissersbootje inzit, vulkanen met hun lavamassa dat alles en iedereen op hun pad verkoold en verbrand, en uiteindelijk versteend.

En tussendoor wonderschone momenten van rust. Elk minimalistisch detail, elke verandering van het landschap, elke bij individueel in een zwerm. En geniet zoveel mogelijk als je kan van die details, want voor je het weet komt de allesverzwelgende storm die niets of niemand ontziet.

Zo kan je deze muziek zien. Een wisseling van harde, verschroeiende mokkerslagen die doen denken aan woeste lavazeeën. Afgewisseld met prachtige natuur die zich kan ontginnen doordat de lavastroom alles heeft verzwolgen, mooi en lelijk, waardoor er een prachtig nieuw begin kan worden gemaakt, steeds maar weer.

Nu moet je niet denken dat die twee naast elkaar heen stromen en groeien. Ook de lavastromen zelf zijn betoverend, mischien wel juist omdat ze zo inmens gevaarlijk en krachtig zijn. Maar niet alleen, de wisselende werking tussen bulderende kracht en de schoonheid van de natuur vormen een perfecte samenhang.

En natuurlijk moeten we de mens niet ontzien. De mens, het ingewikkeldste dier op aarde, en mischien ook wel daarbuiten. Niemand begrijpt ons, en we begrijpen onszelf vaak nog minder. De lelijkheid die wij creëren bevat voor een ander immense schoonheid. De lastigste fysica zit voor sommige mensen uiterst simpel in elkaar, terwijl hij moeite heeft met het oplossen van simpele puzzels.

De een zijn pracht, de ander zijn afschikking. Niemand is perfect, en daardoor is eigenlijk iedereen zo mooi. Het is niet de perfecties die ons mooi maakt, maar het zijn iedergeval wel de inperfecties die ons afmaken. En zo moeten we ook naar andere dingen kijken, de natuur bijvoorbeeld. Het is niet alleen de immense pracht die de natuur zo mooi maakt, maar het zijn wel de verschikkingen die de natuur brengt die het afmaken.

O shit, nu ben ik weer eens te ver doorgedreven met mijn verhaal

Damn, deze mag wel eens meer stemmen krijgen zeg! Nederlandse Post-rock/metal op topniveau, en hier krijgt het maar 3 stemmen. Ik heb deze al zo'n 3 jaar in mijn bezit, en na een aantal luisterbeurten grijp je hier gewoon op terug. Qua intensiteit is het niet het meest extreme, maar op een of andere manier zijn de melodieën zo sterk en is de zang zo goed dat ik er echt verliefd op ben geworden.

Zo jammer dat ze gestopt zijn

Machtige plaat ja