Cosmograf - The Hay-Man Dreams (2017)

Weer een prima plaat van Robin Armstrong. Ik vind 'em beter dan de vorige. Iets ruiger.

Ik heb 'm net ontdekt. Naar aanleiding van een van de vorige albums die ik vandaag geprobeerd heb, ga ik deze ook zeker op de luisterlijst zetten.

Wat Steven Wilson met zijn album To The Bone nèt niet is gelukt, laat een voor mij volslagen onbekende Robin Armstrong uit het Engelse Waterlooville pardoes alle haren recht overeind staan.

Robin blijkt niet alleen een groot songwriter te zijn. Hij is ook een begenadigd zanger en een talentvol multi-instrumentalist. Toch is hij niet graag helemaal alleen in zijn zelfgebouwde opnamestudio bezig. Het liefst nodigt hij zijn al even talentvolle muziekvrienden uit. De afsluiter Hay-Man zit daarom niet alleen vol verrassende elementen, wendingen of knap gitaarspel; de inbreng van gastzangeres Rachael Hawnt tilt dit prachtige nummer al snel naar een nóg hoger niveau.

The Hay-Man Dreams is alweer het zevende album van Robin en net als bij enkele van zijn vorige platen is de muziek gebaseerd op een intermenselijk verhaal. Dit keer betreft het de overlevering van een meelijwekkend wezen gemaakt van stro, gehuld in lompen en met de welbekende hoge hoed op z’n stoffige bol. De ongelukkige vogelverschrikker is ooit als eerbetoon door een jonge vrouw ter herinnering aan haar veel te vroeg gestorven man neergezet en inmiddels zwaar aangetast door weer en wind is het enige wat de stakker van stro nog rest, is zijn dagen slijten in een veld vol graan en zoete herinneringen.

Parallel aan dit mooie, maar droevige sprookje loopt het eveneens aangrijpende, waargebeurde verhaal van een jonge veehouder, die onder mysterieuze omstandigheden in een sloot de dood vond. Het overlijden van de Robin’s betovergrootvader wordt op een prachtige en emotionele wijze door Armstrong vertolkt in Melancholy Death of a Gamekeeper.

Hoewel de muziek niet vernieuwend is, klinkt het geluid op The Hay-Man Dreams toch vrij modern. Het is slechts ‘progressief’ met een kleine ‘p', zoals Robin dit heel bescheiden weet te zeggen. Maar afgezien daarvan is dit album wél eindeloos mooi geworden.

En daar gaat het tenslotte om!

Komt net met de post binnen. Ben ook blij verrast... Eerste kennismaking met de 'band'. Mooie plaat ! Jeetje wat weer een (duur) prachtig jaar zeg !

Dat laatste nummer... ik dacht meteen aan Maria Q. Maar blijkt iemand anders te zijn. Prachtige afsluiter!

Een nieuwe single van Robin Armstrong is vandaag verschenen. Hij heeft de plaat helemaal in z'n eentje gemaakt en doneert de opbrengst aan een goed doel.

A Festive Ghost

Met dank aan Alicia wordt het toch nog een mooi progjaar. De laatste Steven Wilson viel niet helemaal in m'n smaak en naast Roger Waters en de Noorse band Himmellegeme is bij mij weinig blijven hangen. Dit album doet me qua sfeer enigszins denken aan The Raven That Refused To van SW, maar heeft natuurlijk wel zijn eigen karakter. Zeker een ruime 4,5* waard.

Sluit ik mij graag bij aan HoedijkEen mooie ontdekking dit jaar en de albums van Cosmograf de afgelopen weken 1 voor 1 aandachtig geluisterd. Knap gedaan en dit album laat een heerlijke variatie horen waar ‘prog’ vaak goed in is... Lekkere scheurende gitaren afgewisseld met rustige ballads (incl strijkorkestje) Het blijft een dun lijntje tussen kunst en kitsch (in veel genres) maar zijn muziek zit absoluut aan de goeie kant.

Deze ook maar eens aangeschaft, mijn eerste van Cosmograf. Toevallig ontdekt op Burning Shed op zoek naar de CD The Second Brightest Star van Big Big Train waar deze zomaar tussen stond (geen toeval bleek achteraf). Na wat beluisterd te hebben op YouTube en aan de hand van de vele positieve reacties hier is het uiteindelijk geen Big Big Train geworden maar deze CD. Naderhand ook nog andere nummers geluisterd van andere Cosmograf CD's en ik weet nu al dat dit niet de enige zal zijn die in mijn collectie komt. De eerstvolgende zal Capacitor of The Man Left in Space zijn. Volgens mij zijn beide een aanrader.

CD is binnen. Heb gelijk ook "The Man Left In Space" en "When Age Has Done Its Duty" aangeschaft dus de teller staat nu op 3

Verder in de tussentijd alles van Cosmograf meermaal geluisterd en er staan daardoor in ieder geval nog 2 van Cosmograf op mijn wenslijstje. Als ik een lijstje maak van goed naar minder goed maak wordt het dit:

1. The Man Left In Space
2. The Hay-Man Dreams
3. Capacitor
4. When Age Has Done Its Duty
5. End of Ecclesia
6. The Unreasonable Silence
7. Mind Over Depth

Waarbij opgemerkt dient te worden dat de nummers 1 t/m 4 wel heel dicht bij elkaar zitten qua kwaliteit. Helaas vind ik de laatste uitgebrachte CD het minst en ik hoop dat de volgende weer meer de progressieve kant op gaat.

Uiteraard krijgt deze CD 5 sterren

Ben hier net Cut the Corn aan het beluisteren. Wow wat mooi zeg !

Een paar maanden geleden kennis gemaakt met Cosmograf met het album "When Age Has Done Its Duty ". Ik was daar aardig van onder de indruk. Prog met de hoofdletter P.
Ik had deze al een geruime tijd besteld en pas nu heb ik hem in mijn bezit. En ......... zoals verwacht is dit weer een plaatje om van te smullen. Zalig hé.