Holland Festival Music Hall (1970)

Op dit album is de originele uitvoering van Malle Babbe te horen: Lennaert Nijgh en Boudewijn de Groot schreven dit lied namelijk oorspronkelijk voor wijlen Adèle Bloemendaal. Bloemendaal zag echter verder niets voor haar in het nummer en nam het niet op in haar repertoire. Later is het natuurlijk bij Rob de Nijs terecht te komen en het werd misschien wel zijn bekendste nummer. Een verschil tussen de twee liederen is dat Malle Babbe in Bloemendaals versie zelf spreekt, terwijl Rob de Nijs zingt vanuit een man die haar bemint. Welke versie ik mooier vind, weet ik niet. Ik vind beide versies even aangrijpend. Het lied is (helaas) enigszins in de "feesttrommel" en jukeboxes beland, waarmee men voorbij gaat aan de subtiele psychologische diepgang dat het nummer heeft.
Als je achteraf weet dat Rob de Nijs het lied zo succesvol gecoverd heeft, is het stukje van Gerrit den Braber op de achterzijde van de elpee schreef wel erg humoristisch: "Boudewijn de Groot en Lenaert Nijgh voor haar Malle Babbe, een stuk dat gewoon door niemand anders zo gebracht had kunnen worden."