Pete Yorn - Musicforthemorningafter (2001)

Ik mis iets...

Moeilijke gast, die Pete Yorn. De liedjes zijn degelijk, ze bevatten bijvoorbeeld instrumenten en zang. Ook zijn er ritmes en melodieen en woorden die begrijpelijke zinnen aaneen rijgen.

Ze beginnen en eindigen die liedjes en uiteindelijk eindigt de cd.

En ik heb dan vooral de neiging Matthew Ryan (nog niet toegevoegd volgens mij, zo 's even kijken) op te zetten en naar iets te luisteren wat meer is dan, tja, dan wat precies? Wat mis ik toch?

Al zijn EZ, Just Another en vooral For Nancy wel klassiekers...

Dat is waar en die springen er ook wel enigszins uit.

Ik ken helemaal geen muziek van deze 'beste' jongen, maar ben hem bij toeval (zo bleek pas achteraf) tegengekomen op een feestje in LA. Hij was nogal arrogant en mijn feestgenoten kenden hem niet en gaven hem niet de aandacht waaraan hij schijnbaar gewend is.
Nu ik hem ken, ben ik al niet meer benieuwd naar zijn muziek.

De plaat opent sterk met de eerste 6 nummers, daarna wordt het allemaal wat minder en de liedjes blijven niet meer hangen. Aan het eind kan Ez nog indruk maken.
Ik heb constant het gevoel dat er veel meer uit te halen is.

verder vind ik het onbegrijpelijk dat er maar slechts 6 maal gestemt is op deze toch niet onaardige plaat..

Vind het gewoon een mooie plaat.
Niet hoogstaand, niet laagstaand, gewoon prima om aan te horen.
Deze meneer maakt fijne gitaarmuziekjes.

Een singer-songwriter die opzich wel wat meer waardering mag krijgen.

Mmm de cd is 'gewoon leuk' .. nothing special, maar wel mooi gedaan zonder al teveel gedoe eromheen. Een drummetje hier en daar, maar voornamelijk draait het om de zang en het gitaardeuntje, de standaard formule voor de singer-songwriters. En dat bevalt. Een 3,5je.