James Brown - It's a Man's Man's Man's World (1966)

2004? Onlangs uitgebrachte verzamelaar of zo?

Nee, uit 1966 dus

En James Brown goes Rockin' ?

Lekker album . Jammer dat het met een rustig nummer afloopt, had liever een snelle funky nummer willen.

Grootste gedeelte van dit album is niet echt de moeite waard.
Het begint heerlijk met een klassieker maar dan zakt het enorm weg.
Niet mijn smaak dit, 2.5*

James Brown staat natuurlijk bekend om zijn funky tracks, maar een tergende soulballad is misschien wel zijn grootste hit geworden. Niet alleen het titelnummer waarover ik het hier heb is prachtig, maar op dit album staan ook nog tophits als Ain’t That a Groove en I Don’t Mind.

The Scratch – met dit nummer als beginner kunnen we wel even loskomen.
It’s A Man’s Man’s Man’s World – blijft een fantastisch nummer. Vooral de vocale capaciteiten van JB en natuurlijk door het gevoel dat er in ligt. Kippenvel altijd.
Bewildered – het gevoel ligt er wederom erg goed in. Qua totaal gevoel wel minder als voorgaande.
Is it Yes or Is It No? – ook een rustiger nummer van JB. Die stem en dat gevoel zijn ongehoorde fijn.
Ain’t that a Groove – de groove komt, zoals de titel als suggereert, weer terug hier. Lekker swingen hoor.
The Bells – gooit zijn gevoel er weer volledig in
Come Over Here – een beetje swing op een olijke manier, maar vrolijk wordt je er wel van.
In the Wee Wee Hours – rustiger, lijziger en intens door JB
I Don’t Mind – weer een rustigere song van JB. Wat een stem is het toch nog steeds.
Just You and Me Darling – hier gaat de swing er weer wat meer in. Echt funk is het niet, swingend doet het zeker wel.
I Love You Yes I Do – een afsluiter met een romantische sfeer. Helemaal niks mis mee.

(bron: Opus de Soul)

Tracklijst en hoes even opgefunkt.

James Brown - It's A Man's Man's World: Soul Brother #1 at Discogs

Dit is een van mijn favoriete albums en toch heb ik moeite het helemaal af te luisteren. Ik kom bijna nooit verder dan het vijfde nummer en spring dan naar nummer zeven om daarna weer terug te gaan naar vijf en weer naar zeven en weer naar vijf en weer naar zeven, enz.. Oftewel, ik kan niet genoeg krijgen van "Ain't That a Groove" en wil telkens opeenvolgend part 1 en 2 horen. Vroeger hoefde je alleen het singletje om te draaien, want part 2 was de b-kant!

"Ain't That a Groove" is voor mij James Brown op zijn best. Het bevat alles, wat zijn muziek zo boeiend maakt. Het begint al met zijn typische kreet, die aankondigt: dit wordt swingen. En inderdaad, het wordt vervolgens zeer swingend. En als de blaassectie invalt met hun prachtige strakke sound, kun je echt niet meer stil zitten! Maar bovenal is het hoogtepunt van de song de interactie tussen James en het dameskoortje The Jewels, waarbij het vraag-en-antwoord spel al even strak is: "Do you love me?" - "Yes, I love you!"

Kortom, "Ain't That a Groove" is gewoon verslavend goed!

Wat een lekkere - soms swingende funky - soulplaat van James Brown is dit It's a Man's Man's Man's World. Begeleid door een uitstekende band laat J.B. horen wat hij kan. Dat doet hij zeker op de beroemde en fraaie titelsong. Ook Bewildered mag er natuurlijk zijn. Maar echt fijn wordt het bij Ain't That a Groove Part 1 en daarna Part 2. Direct gevolgd door het leuke Come Over Here. I Don't Mind is dan weer een pracht van een soulballad.

Ik vind dit It's a Man's Man's Man's World als album toch een stap vooruit vergeleken met de LP Papa's Got A Brand New Bag. Het overall niveau van de songs ligt hoger en er zit meer samenhang in. Een fijne mid-sixties plaat van James Brown dus. Met vind ik ook nog eens een geweldige hoes.

Het blijft hetzelfde laken en pak. Ik heb geen klik met James Brown. Van dit album is de titelsong wel OK., maar de rest vind ik maar matig. Zelfs twee keer een half uur luisteren is me eigenlijk al te veel.
Het heeft ook erg te maken met de (soms krijsende) manier van zingen.
Het album staat op een bescheiden 99e plaats in de 100 Greatest Albums of 1966 en op 131 in BestEverAlbums van dat jaar.
2,5*