Blue Notes - The Ogun Collection (2008)

Blue Notes was een, ten tijde van de Zuid-Afrikaanse 'apartheid' naar Londen gevlucht, kwintet dat bestond uit pianist Chris McGregor, saxofonist Dudu Pukwana, bassist Johnny Dyani, slagwerker Louis Moholo en Mongezi Feza op trompet. Het imo meest indrukwekkende dubbelalbum uit deze (kostbare) vierdelige compilatie is Blue Notes for Mongezi. Kort na het overlijden van de laatste, hebben de overige leden van de band zich terug getrokken in de studio en hun boezemmaat daar herdacht met deze muziek. Het blijkt ontroerend getoonzette rouw met in one take opgenomen improvisaties, schrijnende solo's, rafelig ensemblewerk, trieste kwelakreten en een piano die steeds valser gaat klinken naarmate deze lange en intense eredienst vordert. Geen album om zo maar even te beluisteren maar wel heel erg mooi. De overige drie schijven bevatten wat meer gepolijste afrojazz. Inmiddels is alleen Louis Moholo nog in leven. (lees eventueel verder onder diens album Spirits Rejoice uit 1978)

Kijk aan een medeliefhebbert! Mooi omschreven kuif, inderdaad muziek van grote klasse. Stuk voor stuk topmuzikanten uit de Afrikaanse jazz scène. Blij dat ik deze een paar maanden geleden kon bestellen. 1 van mijn ware pareltjes.

Ooit heb ik in R'dam een paar jaar bij de Sunship Jazzbunker onbezoldigd (mee)gewerkt en daar boekten we Blue Notes en Chris McGregor met zijn 'bigband' met regelmaat. Zo groeide mijn liefde. Moholo vind ik ongehoord goed (samen met DeJohnette).

Ik ben jaloers. Voor mij is Dyani de grote favoriet maar inderdaad: Louis Moholo

Dyani was buiten kijf een hele fijne bassist én lieve man. Kon zo soepel heupwiegend net naast de tel plukkend swingen. Speelde ook een keer aldaar met Shepp en pianist Kessler. Naam drummer is me ontschoten. Whatever. Dyani deed vlijtig zijn best om als bescheiden sideman strak in het hardbop idioom te spelen. Tot toenemende ergernis van een duidelijk knorrige Shepp. Dyani raakte daardoor zicht- en hoorbaar de draad kwijt met een radeloze blik naar de meester. Tot Shepp hem toebeet: "Walk man, just play like you walk!" Daarna kwam het goed. Tweede set was hemels. Zal ik nooit meer vergeten. (Spirits Rejoice van Moholo c.s. zou ik trouwens ook maar rap bestellen. Daar speelt Dyani eveneens op mee). Tenslotte. Er is in 2015 een kloek prachtboek verschenen: Jazz In Rotterdam, samengesteld en geschreven door Hans Zirkzee. De geschiedenis van de jazz in onze havenstad vanaf 1847(!) tot op heden, 500 pagina's verluchtigd met veel erg mooi fotowerk. Kostbaar maar de bieb biedt wellicht uitkomst. Smullen!

Voor de echte liefhebbers. Zie verder hierboven. (Terzijde: kuifenco = de naam van een vorige account).