Cody ChesnuTT - My Love Divine Degree (2017)

Wauw, eindelijk terug op het niveau van the headphone masterpiece! En dat is voor mij één van de beste albums ooit.

Wat een zwakke plaat zeg. De nummers hebben genoeg experiment maar beklijven niet. Wat soul, Reagge en electronica maar het rommelt maar wat alle kanten op. Probleem is dat er op Peace ( Side By Side ) na, geen echt sterke nummers My Love Divine staan. Zelfs grootheid Raphael Saadiq kan de boel niet uit het slop trekken. Wat een gemiste kans, jammer!

Redelijke geruisloos kwam Cody ChessnuTT dit jaar met dit nieuwe album aan. Na de cultstatus van zijn Masterpiece album duurde het jaren voordat er iets nieuws kwam. In 2012 werden we niet teleurgesteld met het ijzersterke Landing en nu dus weer vijf jaar later veertien verse nummers waarin hij ook met grootheid Saadiq samenwerkte. Een mooie combo, zo op het eerste oor. En dat lijkt ook echt zo te zijn na de korte intro. Het door Afrikaanse muziek beïnvloedde Africa the Future doet het in ieder geval meteen goed bij mij. Een nummer met een goede energie en één die funky is, die swingt. Het veelzijdige She Ran Away doet daar nog een schepje bovenop. Cody doet lekker zijn ding en heeft daar hoorbaar veel plezier in. Zoals altijd schuwt ChesnuTT ook de boodschap niet. Neem bijvoorbeeld het intense Bullets in the Street and Blood. De bijdrage van Saadiq is niet zo dominant en dat hij in de schaduw blijft is in dit geval alleen maar goed.
Variatie is er te horen in het rustigere So Sad to See - A Lost Generation. Erg fijn nummer dat opgevolgd wordt door een vocale intermezzo om daarna vol door te pakken met Make a Better Man. Cody laat hier bijna een punky nummer horen, maar ook met wat reggae. Een nummer om met een glimlach naar te luisteren door de vrolijke vibe. Het meer funky werk (incluis handclaps) horen we op I Stay Ready. De kwaliteit blijft onverminderd hoog.
Image of Love is dan één van die nummers die een beetje een voorbode gaven op deze release. Dit nummer ken ik al een tijdje en is nog steeds even sterk. Een fijne vibe en sterke instrumentatie met een duidelijke boodschap. Om de positieve lijn door te trekken met It's in the Love of juist wat meer een dromerige sfeer toe te voegen aan het album met This Green Leaf.
Ook het modernere werk wordt niet geschuwd, zo bewijst Peace-Side-By-Side. Of hij pakt net zo makkelijk terug op het analoge van het Masterpiece-album op Shine on the Mic. Een kaal nummer waarbij Cody gewoon lekker heeft zitten spelen, dat hoor je er duidelijk in terug. Om het geheel van frivool af te sluiten met Have You Heard Anything From the Lord Today. Een album is in 2017 nog niet beter geweest dan dit nieuwe werk van Cody ChesnuTT.

Deels mee eens, deels niet. Ik ben enthousiaster dan jij, maar een ontzettend rommelige plaat is het wel echt. Net te veel nummers beklijven niet helemaal of maken te weinig indruk om richting de 4* te gaan.

Bij mij gaat ie inmiddels wel richting 3* maar blijf het ook een rommeltje vinden. Vorige plaat bevatte betere nummers, maar draai die eigenlijk nooit meer. Eigenlijk vind ik meneer chesnuTT alleen interessant als ie zo'n catchy refreintje als op The Seed doet. Als solo artiest brengt ie te weinig, en wordt ie aan alle kanten ingehaald.

Live ook een enorm ongeïnspireerd rommeltje. Chesnutt had geen zin om te zingen. Dingt mee naar slechtste concert ooit bijgewoond.

Balen zeg. Vervelend als een artiest geen zin heeft in z'n optreden. Snel vergeten en mooie andere platen luisteren!

Dat gaat zeker lukken!

Totaal gemist destijds, maar je mist er eigenlijk ook niets aan. Rommelig omschrijft dit album nog het best, komt op mij over als een stelletje bij elkaar geraapte nummers die dan samen maar een album moeten vormen. Als zanger kan ik Cody wel warderen dus 3.5* kan ik er nog wel aan kwijt.