Stahlmann - Bastard (2017)
mijn stem
4 stemmen
1
geplaatst: 5 januari 2022, 03:23 uur
Voor momenten van romantiek of melancholie mag ik graag de platen van Sündenklang - MusicMeter.nl draaien. Het solo project van Martin Soer, de zanger van Stahlmann.
Voor momenten van opgekropte ergernissen of om in de ochtend wakker te worden voldoet zijn hoofdband Stahlmann uitstekend. Harde mechanische ritmes in de traditie van Rammstein en Eisbrecher draaien overuren. Klein verschil is dat het net wat rauwer klinkt en een punkrandje heeft. De getergde en opgefokte zang van Soer is daarbij een belangrijke factor.
Als ik in de ochtend richting werk moet en ik kan op vol volume de venijnige songs Judas, Bastard of Dein Gott, uit mijn boxen laten knallen dan is mijn dag al een beetje goed en heb ik een espresso minder nodig om op gang te komen.
Het zijn songs vol oprechte frustratie. Muziek die je fysiek voelt en dat werkt ontnuchterend. Net op de momenten dat je denkt dat het allemaal iets te agressief wordt, zijn er aangename rustmomenten in de vorm van uitstekende ballades als Nichts Spricht Wahre Liebe Frei en Schwarz und Weiss
Elke song is bombastisch, groots en zwaar maar op het einde kan er toch gelachen worden met de ondeugende make love, not war song Military Lapdance. Na een plaat vol verbaal geweld en verwensingen blijf je toch met een grote glimlach achter en blijkt weer hoe fijn het is om een muzikale uitlaatklep te hebben.
Stahlmann is zeker niet voor elke luisteraar geschikt maar mocht je van Rammstein houden en graag eens een vergelijkbare band in het genre willen proberen dan is Stahlmann een van de betere opties en kan ik deze plaat van harte aanbevelen.
Lekkere rauwe plaat van een sympathieke band.
Voor momenten van opgekropte ergernissen of om in de ochtend wakker te worden voldoet zijn hoofdband Stahlmann uitstekend. Harde mechanische ritmes in de traditie van Rammstein en Eisbrecher draaien overuren. Klein verschil is dat het net wat rauwer klinkt en een punkrandje heeft. De getergde en opgefokte zang van Soer is daarbij een belangrijke factor.
Als ik in de ochtend richting werk moet en ik kan op vol volume de venijnige songs Judas, Bastard of Dein Gott, uit mijn boxen laten knallen dan is mijn dag al een beetje goed en heb ik een espresso minder nodig om op gang te komen.
Het zijn songs vol oprechte frustratie. Muziek die je fysiek voelt en dat werkt ontnuchterend. Net op de momenten dat je denkt dat het allemaal iets te agressief wordt, zijn er aangename rustmomenten in de vorm van uitstekende ballades als Nichts Spricht Wahre Liebe Frei en Schwarz und Weiss
Elke song is bombastisch, groots en zwaar maar op het einde kan er toch gelachen worden met de ondeugende make love, not war song Military Lapdance. Na een plaat vol verbaal geweld en verwensingen blijf je toch met een grote glimlach achter en blijkt weer hoe fijn het is om een muzikale uitlaatklep te hebben.
Stahlmann is zeker niet voor elke luisteraar geschikt maar mocht je van Rammstein houden en graag eens een vergelijkbare band in het genre willen proberen dan is Stahlmann een van de betere opties en kan ik deze plaat van harte aanbevelen.
Lekkere rauwe plaat van een sympathieke band.
* denotes required fields.
* denotes required fields.