North Mississippi Allstars - Prayer for Peace (2017)

Dit kon zo maar eens het best album van de Allstars zijn tot nu toe, sterker nog ik weet het wel zeker. Ze hadden er nog wel eens een handje van om zoveel mogelijk stijlen in 1 album of soms zelfs 1 nummer te plempen. Deze keer hebben ze er voor gekozen om de southern bluesrock als basis te nemen en daar niet al te veel van af te wijken. Dat luistert zeer goed weg kan ik jullie melden. Zingen is nog altijd niet Luther Dickinson's sterkste kant, maar zijn gitaarspel is dat nog altijd wel en is ook nu weer fenomenaal. Eindelijk eens een van mijn favoriete artiesten die hun voorgaande werk dit jaar echt overtreffen.

Nog steeds een beetje die dikke RL Burnside sound, maar gelukkig niet zo druk en wat kaler als de vorige. Sommige flirts met elektronica/synths hoeven van mij nog steeds niet, want dat heeft de band niet nodig. Dat laatste nummer is voor mij dan ook echt een skip momentje.

Toch wel fijn.

Jammer dat de vocalen zo zwak zijn (naar mijn smaak althans), want dit album beviel mij verder heel goed. En dat komt dan vooral door het imposante gitaarspel van Luther Dickinson, warm en met precies de juiste toon. Denk dat weg, en er blijft voor mij helaas te weinig memorabels over. Maar ondertussen heb ik dit album sinds het verschijnen toch al heel vaak beluisterd.