The Beach Boys - 1967 (2017)

Het is weer standweer dus tijd voor de Strand Jongens uit Californië. Vier jaar geleden bracht Capitol een prachtig en uitgebreid overzicht uit Made in California (2013) met 174 nummers, in etappes beluisterd en enorm van genoten.

Deze is een stuk minder uitgebreid maar heeft veel meer bijzondere dingen, aparte versie's of voorlopers, of live versie's of stukjes a capella of covers. Leuk om te horen voor de echte fan maar voor de rest is het wat moeizamer om doorheen te komen.

Van wat ik tot nu toe gehoord heb bevalt het volgende het beste:
The Letter (cover), I Was Made to Love Her, How She Boogalooed It, Cool Cool Water en Country Air

Ik ben toch wel erg nieuwsgierig naar dit verzameld archiefwerk. Nogmaals een 'kijkje in de keuken' waar naast heerlijke gerechten ook kliekjes worden opgewarmd. Niet alles was direct geniaal. Gewoon mensenwerk dus.

Dit is toch wel een geweldige box voor de fans. De kluizen gaan open na 50 jaar.
Op disc 1 een complete uitgave van het album Wild Honey, voor het eerst in een stereomix.
En verder nog maar liefst 54 zeldzame opnames, waaronder het live-album Lei’d in Hawaii
op disc 2.
Niet zomaar een verzamelaartje dus.
Ik verwacht 'm komende vrijdag.
Dat wordt smullen deze zomer!

Een pot honing op de plank in Brian's keuken inspireerde de band tot het maken van het album Wild Honey, zo gaat het verhaal. En zo huiselijk gaat het er ook aan toe op dit grotendeels thuis bij Brian opgenomen album. Met amper 24 minuten is het niets te lang. De plaat werd destijds matig ontvangen en slechts een paar maanden uitgebracht na Smiley Smile: het album met de brokstukken van wat een groots album had kunnen zijn: Smile.

De Beach Boys zaten midden in een experimentele periode. Op zoek naar richting en inspiratie. Opmerkelijk zijn de soulinvloeden op de plaat, met I Was Made to Love Her als opvallende coverkeuze. Here Comes the Night kent ook dat stampende Motown-geluid. Daarnaast vallen de bijna kinderlijk naieve songs op, zoals Brian's I'd Love Just Once to See You .

Een speels en oprecht album, dat nauwelijks werd verkocht en waar misschien weinig fans op zaten te wachten. Het werd het laatste mono-album van de band. Nu, in 2017, pas voor het eerst in stereo uitgebracht.

Let the bees make honey
Let the poor find money
Take away their sorrows
Give them sunshine tomorrow

Dat zingen the boys in het nummer Let the Wind Blow en het verklaart de subtitel van dit album 1967 - Sunshine Tomorrow.
In het jaar na het mislukte Smile-project begon een opmerkelijk creatieve periode. Niet de hits maar de vocale harmonie en de innerlijke groei stond voorop. Wild Honey (1967); Friends (1968), 20/20 (1969); Wildflower (1970) en Surf's Up (1971) kun je wel zien als resultaat van dit creatieve proces dat met het Smile-project werd ingezet. Kinderlijk naief en onbevangen en al lang niet meer de band met de grote surfhits. Intiem, rommelig soms, alsof je het meebeleeft in de huiskamer van dit muzikale gezin.

1967 - Sunshine Tomorrow heeft dat intieme van meekijken in het leven van de boys. Je hoort hoe nummers ontstaan in oefensessies, hoe de vocalen elkaar zoeken in harmonie. Backingtracks, demoversies, het is misschien niet voor iedereen even interessant. Als liefhebber kan ik er wel wat mee. Het laat de band een stuk dichterbij komen, kwetsbaar, menselijk, benaderbaar. Er moest ook gewoon hard gewerkt worden in de studio en lang niet alles lukte ook.

Ook bij de live-registraties heb je niet het idee dat het allemaal vanzelf ging. Een beetje ruw en onbeholpen af en toe. De opnametechniek laat hier steken vallen. Het maakt wel duidelijk waarom het live-album Lei’d in Hawaii nooit werd uitgebracht.

Mooiste track is misschien wel het vervreemdende intrumentale Fall Breaks and Back to Winter of anders de curieuse Beatles cover With a Little Help from My Friends .
Eigenlijk teveel om op te noemen. 1967 is Wild Honey met een eindeloze reeks bonustracks. Prachtig.