Fredda - Land (2017)

Een zeer bijzondere, interessante artieste, deze Franse dame. Geboren in de Vogezen, daarna opgegroeid in Marseille, vervolgens ging ze naar het buitenland om aan allerlei academies en universiteiten zicht te bekwamen in verschillende muzikale stijlen. De blues vond ze interessant, maar ook oosterse zangtechnieken en holistische benadering daarvan. Haar platen zaten duidelijk in de folk/americana hoek met een Franse tint.
Dit 5e album is van hoge kwaliteit in alle opzichten. Tekstueel heeft ze zich laten inspireren door Japanse haku gedichten. Een haiku is een kort, niet-rijmend gedicht. De basis van een haiku is de zintuiglijke ervaring van de dichter. Deze teksten worden verpakt, zoals de sticker op de cd vermeld 'haute couture' arrangementen. Een kristallen stem in prachtige, duidelijke ballades. Pascal Parisot is op dit album de producer, samen met Fedda. De gastmuzikanten zorgen voor een prima 'americana' sound. Het enige wat nog wat wennen is de Franse taal in zo'n duidelijk americana/roots ambiance.
Voor de uiteindelijke mix zijn ze naar Tucon gegaan, waar Jim Waters (van Calexico) zich over de banden heeft gebogen. En ook dat hoor je duidelijk terug in de productie.
Dit zorgt voor een prachtige waaier aan (americana) stijlen : harmonieuze samenzang, bezwerende melodieën, soms weer wat poppy, bluesy waar je de Amerikaanse woestijn in voelt, verleidelijk (blijft ten slotte Frans). Prachtig verrassend album, voor de americana/folk liefhebbers die wel van een verrassing houden.