Het is zoals ik er over denk en dus niet overdreven. Ik vind het eindstuk zang behoren tot het beste dat ik ooit heb gehoord. O zo! Dat ik dat als feit noem, ach... who cares?
Ik kwam dit album ook weer tegen in de donkere krochten van mijn muziekkelder. Leuke plaat, niet wereldschokkend maar er zit wel een lekkere donkere vibe in. Was ook zeker benieuwd geweest naar een opvolger, vooral het dreigende toetsenwerk is lekker. Gitaarwerk is niet overal even sterk en de link naar Joy Division gaat mij ook wat te ver. Ik hoor ook wat Brian Molko in de zanger en dat is inderdaad niet verkeerd. Doet mij soms ook wat aan Sammie America's MAM denken, vooral het nummer I Is They Is.
Nummer 1 kwam ik gisteren tegen in de Snob 2000. Klinkt in de basis heel behoorlijk, wat Placebo-achtig, maar na nog geen drie minuten wordt het nummer opeens abrupt afgekapt. Het klinkt alsof er eigenlijk nog een minuut achteraan had gemoeten. Zonde.
Track 3 is wat vollediger uitgewerkt, en is zeker het proberen waard.