Bent Knee - Land Animal (2017)

Wat een lekker verfrissende sound en fijne combinatie van genres: een mengelmoes van jazz, rock, funk en soul met een progressieve dressing. Voeg daar nog een sterke, creatieve zangeres bij en je hebt een erg leuk totaalpakket te pakken.

Ik kwam bij deze band terecht via een live-aanradertje op youtube en ik denk dat dat voor meer mensen hier wel eens de juiste introductie voor de band zou kunnen zijn: Bent Knee - Holy Ghost (Live at The Record Co.)

Ik hoor veel leuke dingen voorbij komen, maar toch zijn de volle 50 minuten me tot nu toe nog iets te veel van het goede. Het zou echter niet het eerste album zijn waarbij dat over een tijdje geen issue meer is, dus wie weet moet ik dat later weer terugnemen.

Wat even trip. Live gezien in de Boerderij als support act van Haken. Haken vond ik niks, maar ik werd volkomen omver geblazen door de betoverende stem van Courtney Swain en de strakke band.

We is een nieuw album in aantocht, eerste single is: BENT KNEE - Hold Me In

Sinds ze in het voorprogramma van Haken stonden ben ik hier toch flink benieuwd naar geworden. Ik moet nog steeds hun albums eens goed gaan beluisteren.

Dit album vertoeft al een aantal jaren in mijn collectie maar het is pas recent dat ik deze plaat echt ben gaan waarderen. Bent Knee heeft een bijzonder geluid dat invloeden herbergt van progressieve rock, jazz en ambient. Centraal staat hierin de nogal aanwezige zang van Courtney Swain. Haar gevarieerde, soms nogal schelle zang, is een van de redenen dat het nogal even duurde alvorens ik de muziek van Bent Knee kon waarderen. Maar ook het schizofrene karakter van de muziek zorgt ervoor dat ik als luisteraar tijd nodig heb om te bevatten wat er allemaal gebeurt. Dit album luistert als een wervelstorm van maat- en stijlwisselingen, maar dankzij de heldere en transparante productie zijn de vele lagen in de muziek goed te horen.

Dat de band meer kan dan drukke progressieve rock maken is te horen op het prachtige Insides In, een nummer dat qua sfeer doet denken aan een band als Sigur Ros. Ook op het vervolg van dit album houdt de band af en toe de teugels wat losser. Door op deze manier te doseren zorgt de band ervoor dat de muziek behapbaar blijft.