Ex Eye - Ex Eye (2017)

Colin Stetson, Greg Fox én Relapse Records; redenen genoeg om deze plaat te beluisteren. Ex Eye is Stetson's intrede in de metal en dat doet hij met verve. Het doet me allemaal behoorlijk denken aan een instrumentale Liturgy met een flinke scheut jazz, Fox drukt zijn stempel enorm op deze plaat met het typerende stotterende drumspel dat we van hem gewend zijn. Colin dondert met zijn baritonsax, maar laat vooral in de beweeglijke en explosieve stukken zijn circulaire ademhalingstechniek horen. Ontzettend goede plaat geworden!

Zeer mee eens, een van de beste albums van dit jaar. Voor de liefhebbers: er bestaat nog een bonustrack, Ten Crowns/The Corruptor, en die doet niet onder voor de rest. Veel zin om dit volgende week live mee te maken.

interessant, zal eens checken. Greg Fox solo was niet gelijk een succes. Maar met Stetson, ja tof.

Morgen in bimhuis, nu is t jazzy bim wel wat gewend aan experiment, maar t wordt toch een testje of de ramen in de sponningen blijven zitten. Een grommende, hete en explosieve mix van ... alles, behalve pop en R&B.
Maar bovenal metal 'n jazz. Geheel draait veelal om Stetson met z'n weergaloos saxspel, maar dat doet absoluut niets, maar dan ook écht niets af aan de rest van deze supergroep.
De nummers zijn veelal gejaagd (geweldig drumwerk en hoge noten riffs) als t kan en er is rust als t moet. Of vice versa zo u wilt. Veelal is er een soort dreiging waarneembaar die je ernstig bij de les houdt. .
Avantgarde, ja, meer nog, avantgarde avantgarde. Duivelse muziek per momenten, maar hee, 'the devil is fine', zo weten we sinds kort .

Benieuwd of, en hoe ze deze nummers de vrije loop laten.

Na deze band op Roadburn gezien te hebben toch maar even opgezocht en damn dit is gaaf! Het eerste nummer klapt er gelijk goed in. Wat een sfeer en de saxofoon doet uitstekend zijn werk. Normaal gesproken hou ik niet zo van instrumentale albums, maar hier mis ik de zang geen moment.