I Am a Lake of Burning Orchids - Hieromartyrology (2017)

I am a Lake of Burning Orchids is na een paar stille jaren weer helemaal terug en hoe? Binnen één week plotseling drie ep's afleveren. Die allen eigenlijk wel de duur (en eigenlijk ook wel kwaliteit) hebben van een studioalbum hebben. Deze Hieromartyrology is een bijzonder mooi stuk dat bestaat uit drie delen en dat begint met een eerste gedeelte bestaande uit noise en gekraak. Vervolgens mondt dat uit in diepe lange drones om uiteindelijk in een rustgevende ambient coda te eindigen. De laatste pakweg 12 minuten zijn zo toegankelijk als dat we deze groep nog nooit eerder hebben gehoord. Mooi contrast met het verontrustende begin. Langzaam aan bouwt de plaat op (of in dit geval juist 'af') naar een mellow out. Daardoor is dit ook wel een mysterieuze en hypnotiserende trip. Ik ben benieuwd of de andere twee ep's net zo intrigerend zijn.

Ik dacht dat het op muzikaal gebied al een heel mooie dag was met o.a. (eindelijk) mijn eerste plaatjes van Hieroglyphic Being en dan komt plots dit langs. Verdomme wat is dit heerlijk. Dit stukje muziek grijp me vanaf het begin en laat me niet meer los.
Eerst (h)eerlijke kraakerige noise waarbij ik het gevoel krijg dat mijn koptelefoon ieder moment zou kunnen verbrokkelen. Maar het ben ikzelf die langzaam vergruist, om daarna stilletjes weg te waaien met een diep zweverige ambient drone.
Prachtig!