Ataxia - Automatic Writing II (2007)

Naar aanleiding van het hoge stemgemiddelde deze plaat maar eens beluisterd.... pffff wat een plaat zeg.
Frusciante slist, lispelt, zeurt, schreeuwt zich een weg door 5 nummers die grotendeels zijn opgebouwd rond een lijntje basgitaar dat mijn moeder nog zou kunnen spelen na een weekje oefenen.
Verder vooral veel eindeloos herhaalde gitaarriffjes met rammelende drums.
Teksten? Weinig op aan te merken, meestal versta ik er weinig van.
Een ordentelijke gitaarsolo staat er niet op. Net wanneer je denkt dat Frusciante aan een "normale" solo begint, ontaardt het geheel al weer snel in een bak gefreak.
Allerhande effecten (stemvervormers, bakken galm / echo etc.) geven er nog een soort psychedelisch sausje aan.
Een luisterervaring die ik niet snel zal vergeten.......

Ik moet zeggen dat van alles wat Frusciante de afgelopen drie jaar heeft uitgebracht dit toch wel de minste is. De eerste 2 nummers zijn nog spannend met vooral in het eerste nummer gierende giraarsolo´s. Nummer drie is een leuk nummer en de laatste 2 nummers zijn een herhalingsoefening van de eerste twee nummers. Hopen dat de volgende cd´s wel weer de normale kwalitiet hebben.

Ben zeer benieuwd naar dit album. Is ie net zo goed als hun vorige?

Ik zit vanaf de afgelopen week nogal in een "muziekdipje".
Ik ben rusteloos en weet niet zo goed wat ik wil luisteren. Vandaag heb ik deze cd gekocht en dit is eigenlijk precies de muziek waar ik voor in de stemming ben. Een beetje tegen drone aanliggende jamsessie met vervormde stemmen en een lekkere groove.
Moeilijk te omschrijven, maar deze plaat sluit goed aan bij mijn stemming.

Dit album luistert weg als 1 grote trip door freaky frusciante's gedachte.