Cloakroom - Time Well (2017)

Big World
Seedless Star
The Sun Won't Let Us Go

Dit is op dit moment toch wel een van de platen waar ik het meeste naar uitkijk. Ik zag Cloakroom in februari als support van Russian Circles live in Tilburg en dat was overtuigend. De debuutalbum vond ik al goed, maar de previewtracks van deze vind ik echt fantastisch. Qua sound klinkt deze band een beetje als de middenweg tussen Hum en Red House Painters: traag, ruimtelijk, melancholisch en vloeiend. Cloakroom maakt op een hele natuurlijke manier muziek: de zeven minuten durende track Seedless Star heeft weinig veranderingen, maar het vliegt echt voorbij. Big World pakt het wat meer opzwepend aan en The Sun Won't Let Us Go is een prachtige ingetogen track.

Cloakroom maakt muziek voor de niche, maar spreekt wat mij betreft daar een redelijk breed publiek mee aan. De band is een aanrader voor doommetalliefhebbers door het gewicht van de instrumentatie en meeslependheid, stonerliefhebbers vanwege de ontspannen sfeer en liefhebbers van slowcore als Low en Red House Painters door de zeer aanwezige melancholie en minimalistische aanpak.

Het valt op dat de band zelden een ritme rechtlijnig speelt, er vindt vaak een knik plaats waardoor de timing helemaal omslaat. Aangezien de composities zelf heel rustig verlopen, zorgt dat voor flink wat extra spanning. Bij Cloakroom is ''midtempo'' het snelste en dat kun je horen op de track Big World. Hoewel ik ontzettend hou van de stroperige gitaarriffs en sluipende ritmesectie, had het album iets meer tracks als laatstgenoemde kunnen gebruiken. Vooral richting het einde komt eenvormigheid de kop opsteken. Daardoor haalt de plaat net geen 4,5* bij mij, voor de rest vind ik het namelijk fantastisch.