Buurman - Dans & Dwaal (2017)

Een nieuwe Buurman. In de straat soms geen goed nieuws maar in de muziek wel

Hoewel de teksten opnieuw erg vindingrijk zijn en de nummers ook instrumentaal goed in elkaar zitten, is me dit te weinig de Buurman van de vorige drie albums, die puurder en spontaner waren. De intrede van de elektronica en de vele up-temponummers en zelfs meezingers maken dat dit niet onder de huid kruipt om er maanden te blijven. De productie is daardoor te veel gepolijst geweest. Buurman moest het net hebben van die realistische en filmische setting, waar het soms kraakt maar nooit breekt. Deze zal jammer genoeg tussen mijn plooien van de tijd verdwijnen. Het is de eerste keer dat ik me trouwens stoor aan de meligheid, iets waar Buurman altijd al mee flirtte maar nooit te ver in ging. Nu dus wel.

Kortom: goeie nummers, en voor wie Buurman nog niet kende zal dit vast een sterk album zijn. Maar ik vergelijk kennelijk te veel met de Buurman van Middellandse Zee, Mount Everest en Fileleed en Liefde.

3,5*