Stephen Bishop - Bowling in Paris (1989)

Naar aanleiding van Phil Collins play’s well with others, weer eens naar dit album geluisterd. Leve Apple music. Het is natuurlijk en zo 80’s als de pest, maar toch was ik weer aangenaam verrast. Veel herinneringen aan. Met name ook de gastbijdragen van, meen ik, Sting, Clapton en natuurlijk Collins brengen op een aantal nummers net dat beetje extra’s. Zal de komende tijd zeker nog vaker naar Walking on air, Sleeping with girls en Hall light luisteren. Zo erg waren de jaren 80 toch niet.

Net zoals meesterdch via het pretpakket Playing Well With Others bij dit album terecht gekomen.

Stephen Bishop heeft zowel in de muziek als in de filmindustrie nooit de echt grote doorbraak gehad. Al heeft hij in vooral Amerika wel behoorlijk succes gehad. Bishop was een vriend van de sterren en niet van die kleine ook. Hij werd in de 70's ontdekt door Art Garfunkel en werd later bevriend met Eric Clapton. Slowhand stelde hem weer voor aan zijn mede-drinkebroer Phil Collins. De laatste neemt de sympathieke Stephen wat betreft dit album onder zijn hoede. Ome Phil had toch nog niet zoveel te doen in de 80's... Collins pakt het gelijk grondig aan. Hij produceerde het grootste gedeelte van de plaat, drumt op veel nummers, doet hier en daar achtergrondzang, doet wat programmering met de drumcomputer, mag het voorwoord doen in de cd en, zo te zien, heeft hij de tekstregels met de hand geschreven zoals ze ook altijd in zijn eigen solo cd boekjes staan. Andere muzikanten die meedoen zijn o.a. Sting, Eric Clapton, Steve Lukather en Michael Landau.

Het is een erg fraai album geworden. De stem van Bishop valt een beetje tussen synthpopmannen Howard Jones en Thomas Dolby in. Het album draagt inderdaad een flinke 80's stempel maar zonder daarin te overdrijven. Een heldere productie waar de drumslagen van Phil natuurlijk erg goed uitkomen (wij van WC Eend ). De prijsnummers zijn Sleeping with Girls, het nummer met de grootste Collins stempel Walking on Air, Innocent Lov en het wat zwaardere (zowel qua tekst als muzikaal) Hall Light wat een duet met Sting is.

Maarrr eeehhh die hoes kon in 1989 ook al echt niet meer, man man...