Mostly Autumn - Heart Full of Sky (2007)

Prachtige nieuwe plaat van Mostly Autumn. Je kan duidelijk horen dat na de wat meer recht-toe-recht-aan rockende Passengers en Storms de band nu weer lekker vrij is (geen gezeur van een platenmaatschappij) en gewoon lekker muziek wil maken. Hoogtepunten zijn het 'anthemy' Fading Colours, het duistere Ghost en bovenal het mysterieuze Silver Glass (geschreven door nieuw bandlid Chris Johnson, die gelijk een echte aanwinst blijkt).

Mooiste plaat van het jaar tot nu toe, samen met de nieuwe Arcade Fire.

Eindelijk weer eens een goed en consistent produkt van de Noord-Engelsen. Je kunt horen dat de artistieke vrijheid weer terug is. Chris Johnson is idd een aanwinst. Naast dat hij vele instrumenten kan bespelen, is hij ook een goed schrijver ('Blue light' en 'Silver Glass').

Hoogtepunt is toch wel 'Walk with a storm', met een hele mooie instrumentale break.

Jammer dat 'Further from home' het album niet afsluit want dit nummer eindigt, waar het album mee begon. Zou de cirkel mooi rond maken.
Het laatste nummer 'Dreaming' lijkt niet echt op het album te horen, kwa plaats en kwaliteit.
Ook vind ik het vreemd dat Bryan Josh toch nog regelmatig zingt. Hij zou dat toch meer aan Heather Findlay over moeten laten. Ook Anne-Marie Helder(ex-Karnataka) is van de partij.

Een heel goed produkt, die ons weer terug brengt naar hun artistieke hoogtijdagen.

Toch kunnen ze niet tippen aan het laatste album van Iona, een groep die zich ook in het prog-folk genre ophoudt, maar een veel uitgebreider format heeft.

Een degelijke album van de band, met soms een beetje prog (Pink Floydachtige), maar ook classic rock invloeden. Daarnaast zit er soms ook wat keltisch in. Ik vind de eerste CD is wat beter dan de 2de (bonus) CD, die wat meer ingetogen is, maar die wel hele mooie gitaarsoli´s herbergt, zoals in "Further from home". Een goede productie sieren dit album. Vooralsnog 3,5 sterren.

Mostly Autumn, met de mooie lange gitaarsolo`s en het toch wel ietwat keltische invloeden. Weer een erg mooie cd!

Pink Floyd-achtig?

Pink Floyd-achtig?

Snap even deze reactie niet. Het moge toch duidelijk zijn dat Bryan Josh probeert David Gilmour naar de kroon te steken tijdens zijn solo's. Die invloed heeft Josh nooit onder stoelen of banken gestoken, getuige ook het 'Pink Floyd revisited' project. Opmerking van Rinus is voor mij heel goed te begrijpen.

Excuseer mijn verbazing, maar dit is werkelijk niet te geloven. Dat het gitaarspel zeer op David Gilmour lijkt, maakt mijns inziens de muziek nog niet Pink Floyd-achtig.

Ik begrijp Rinus opmerking ook wel, sommige stukken in Mostly Autumns muziek hebben wel degelijk Pink Floyd invloeden, dat is duidelijk te horen, het Psychedelische maar dan met nog een keltisch tintje, en de lange gitaarsolo`s.

Vind het eigenlijk helemaal niet zo'n goeie disc. Beetje saai!
Geef mij maar het oudere werk! (The last bright light!!)

Further from home vind ik wel mooi...

Wederom een schitterende CD van Mostly Autumn. En gelukkig zijn de songs goed uitgewerkt, waar ze bij voorganger "Storms over still water" nog opzettelijk kort werden gehouden. Hoogtepunten zijn "Silver glass", "Fading colours", "Half a world", "Yellow time", "Walk with a storm" en "Dreaming"

pink floyd is naar mijn inziens ook meer dan de solo's van david gilmour

ik zal dit album binnenkort maar eens beluisteren, wist niet eens dat mostly autumn een nieuwe uit had...

Helemaal met je eens

Groepen als Mostly Autumn, Anathema of RPWL maken eigen muziek, maar je kunt goed horen welke voorbeelden ze hebben en daar is niets mis mee.

Dat probeer ik dus ook hier te zeggen, maar blijkbaar komt dat niet helemaal goed over. Ik bedoel dus dat ik ontzettend moe word van de vergelijkingen met Pink Floyd die vaak louter en alleen voortkomen uit het gegeven dat het gitaarspel sterk aan David Gilmour refereert.

Maar inderdaad... Pink Floyd is veel meer dan alleen Gilmours gitaarspel en daardoor vind ik de muziek van Mostly Autumn dus totaal niet op Pink Floyd lijken... Het is voor mij hetzelfde als een Ferrari met een Lada te vergelijken, omdat een Lada net als een Ferrari vier wielen heeft. Het mag duidelijk zijn welke band voor mij hier de Ferrari en de Lada is...

U bedoelt dat u bij het duwen blij bent met de achterruitverwarming van Mostly Autumn?

Ik heb hem nu een tijd in huis, en "het" komt maar niet...
De "aha erlebnis", het "wow effect". Vreemd want bij menig ander Mostly Autumn-album was dat er meteen bij de eerste luisterbeurt, maar met "Heart Full Of Sky" wil dat dus maar niet lukken, en zo komt dat een release uit 2007 waar ik eigenlijk hard naar uitkeek een domper werd.... Geen top 10 notering zoals ik vooraf eigenlijk al gedacht had....

Mostly Autumn blijft natuurlijk een fantastische band, Heather heeft nog steeds een engelenstem ..... en er staan ook niet echt slechte nummers op "Heart..;" maar dit keer doet het me veel minder en raakt het me nooit echt... en het is zo een gevoel dat me telkens overmant: "ah, ja dat truukje heb ik ook al eens van ze gehoord, maar dan beter"....

Een goede plaat. Maar niet meer dan dat. En dus zeker niet het sterkste wat ze al op de wereld loslieten, maar wie weet, misschien: "the best is yet to come?"

Toch een 3/5 voor dit album......
Hopelijk wordt de volgende ook voor mij (want ik lees hier toch vooral enthousiaste reacties) een knaller !

Ik moet dit eerst nog vaker draaien, maar na één luisterbeurt ondekte ik wel al enige juweeltjes in wording. Zo hoor ik lekkere vlotte nummers en mooie rustige dramatische nummers die uitmonden in een instrumentale klimax. Deze band is dus lekker breed georienteerd en met zowel een vrouwelijke als mannelijke stem is er flink wat mogelijk. Het wel minder proggy als ik dacht, maar dat is voor deze band een voordeel.

Heb je de nieuwste al gehoord?
Staat niet op moviemeter maar heb hem al ruim 2 maanden in bezit.

Eerste indruk: onevenwichtig. Mooie stukken muziek afgewisseld met matige en slechte zang (mannelijke stem wel te verstaan). De stukken met Heather zijn redelijk goed te pruimen. Wellicht heeft het nog tijd nodig, maar op basis van voorgaande recensies, toch wel een stevige tegenvaller.....

Nieuwe kast voor cd's en lp's. Bij het inruimen een schifting gemaakt van cd's die over de rand dreigen te vallen. Weet niet precies hoe dit album van Mostly Autumn in mijn verzameling terecht is gekomen maar die gaat het niet redden. Het ligt te ver van de (prog) rock stijl af die ik goed vind. Album toch maar een rondje laten draaien voor de zekerheid maar krijg hetzelfde gevoel als ik bij meer van dit soort bands heb...te bombastisch. Gaat me tegenstaan na een aantal nummers terwijl ik de potentie, m.n in de rustige nummers, best wel hoor.