Linda Ronstadt - Living in the USA (1978)

Vanaf deze plaat ging het wat mij betreft de verkeerde kant uit met Linda.

Ja , mee eens . Helaas.
Haar later gemaakte Mexicaanse platen m.n. de eerste is wel zeer de moeite waard.

Klopt

En net deze zat bij de 25 platen die ik vandaag op een rommelmarkt scoorde voor maar 5 euro.

Oordeel volgt later

Op basis van de hoes dacht ik eerst met een Dolly Dot van doen te hebben ten tijde van Radio. Maar Linda Ronstadt heb ik leren kennen als een rasvertolkster van andermans liedjes, die ook goed bij haar pasten. Helaas is dat niet zo het geval bij dit halfslachtige album, waar weinig terug te vinden is van haar 'roots'. Met nietszeggende covers van Elvis Costello (Alison) en die andere Elvis (Love me Tender) o.a. is er niet veel leuks te bespeuren. Opener Back in the U.S.A (Chuck Berry), Mohammed's Radio (Warren Zevon) en Blowing Away (Eric Kaz) kunner er zekers allerzins mee door, waarvan ik die van Zevon nog het mooist vindt. Maar een miskoop is het wel, ook op vinyl voor die 2,50 euro.

Inderdaad geen hoogvlieger in het oeuvre van Linda Ronstadt maar bij mij kan ze weinig fout doen. Ook hier staan weer een aantal erg leuke nummers op en bij 'Back in the U.S.A.' kan ik gewoon niet stil blijven zitten

In mijn ogen niet zo'n dramatisch plaatje als de voorlopige quotering laat vermoeden. Hier staan inderdaad een aantal best leuke nummers op, al vind ik ook dat het een mindere worp is dan eerder werk.

Ik vind het juist wel een fijne CD. De LP veel gedraaid vroeger. Was een beetje verlieft op Linda, dat scheelt natuurlijk ook bij mijn score.

Een hele fijne L.A. soft rock plaat uit de late jaren '70. Perfect geproduceerd en hoogtepunt in het genre. Juist het ontbreken van stevigere rocksongs komt de sfeer en het album ten goede. Laatste uit een reeks van drie fantastische albums. Samen met "Hasten down the wind" mijn favoriet. Geen missers, alleen Alison voegt niet zo veel toe omdat het origineel net wat beter is. Laat je niet weerhouden door slechte beoordelingen om deze elpee voor rond de 5 euro in uitstekende staat aan te schaffen.
4,5*

"Living in the USA" werd 1 van haar best verkochte albums. liefst 5 (1,3,4,7 en 10) van de 10 nummers verschenen als single. een album waarop de country rock van haar eerdere albums ver te zoeken is.

het pittig rockende "Back in the USA" (Chuck Berry) dat overigens niet a la Chuck Berry rockt, kan als een eerbetoon aan de man worden beschouwd. niet haar beste cover dat gevolgd wordt door de matige American classic "When I Grow Too Old to Dream" (Sigmund Romberg/Oscar Hammerstein) een spaarzaam geinstrumenteerde piano ballad, een nummer uit 1934 dat eerder in 1961 door Doris Day werd gecoverd. wat mij betreft een vreemde eend in de bijt.

het aanstekelijke "Just One Look" in 1963 een top 10 hit voor r&b/soul zangeres Doris Troy die dit nummer mede schreef behoort samen met de mid-tempo covers van "All That You Dream" (Paul Barrere/Billy Payne) en "Mohammed's Radio" (Warren Zevon) tot de sterkhouders.

van de andere ballads "Alison" (Elvis Costello), "White Rhythm & Blues" (J.D. Souther) en "Blowing Away" steekt de laatste er boven uit. een nummer van singer/songwriter Eric Kaz eveneens gecoverd door Bonnie Raitt op haar album "Home Plate" (1975).

de iets te gladde, gepolijste covers van "Ooh Baby Baby" (Smokey Robinson) en de Elvis Presley klassieker "Love Me Tender" hoe goed gezongen ook ervaar ik samen met track 2 persoonlijk als missers.

op dit album speelden veel bekende namen uit de Linda Ronstadt entourage mee, o.a. Peter Asher, Kenny Edwards, Russ Kunkel, Don Grolnick en de vermaarde gitaristen Dan Dugmore en Waddy Wachtel. saxofonist (wijlen) David Sanborn is te horen op "Alison" en "Ooh Ooh Baby".

ergens tussen de 2,5 en 4,5 sterren zoals hierboven vermeld lijkt 3,5 sterren mij een terechte score voor dit album dat geen hoogvlieger is binnen haar oeuvre.

Album werd geproduceerd door Peter Asher
Recorded at The Sound Factory, Los Angeles, California