Roy Brooks - The Free Slave (1972)

Een bezetting die direct aanspreekt: Coleman, Shaw en McBee. Ik merk bij mezelf dat ik daar vaak platen op uitzoek. Het geeft je vaak de kans jezelf even buiten de gewaande paden te bevinden. Roy Brooks is inmiddels in de vergetelheid geraakt. Welgeteld geen enkele stem op één van zijn vier albums op mume. En wat is dat eigenlijk jammer, want het is zo ontzettend de moeite waard.

Hoe je dit het best kunt noemen? Souljazz, Postbop, Freefunk, je hoort er zoveel in terug. Het is in ieder geval precies datgene wat mij vaak aantrekt in jazz: rootsmuziek. Het is de omgeving waar een bassist als Cecil McBee het best tot zijn recht komt. Bluesy, groovy en funky baslijnen, maar zonder al teveel in clichés te vervallen. Wat betreft het funky gehalte komt het aardig in de buurt van het kwintet van Cannonball Adderley. De basisstructuren zijn hetzelfde, de muziek is iets vrijer. Maar verwacht geen al te gek gefreak. Voor spetterende en niet te volgen freejazz ben je hier aan het verkeerde adres. Je hoort echter wel in het spel dat niemand zijn oren dicht heeft gehad in de jaren ' 60.

Het titelnummer 'The Free Slave' bestaat vooral uit een funky loop. Één thema dat het hele nummer dienst doet als basis voor Woody Shaw en George Coleman. Zij improviseren over het thema heen. Het tweede nummer 'Understanding' heeft een relaxte groove. Met name Shaw schittert hier weer. Een gigant die zich met Charles Tolliver en Freddie Hubbard toch wel tot de trompet giganten uit de jaren 70 mag zien. 'Will Pans Walk' is een stevig uptempo nummer. Swingt als een tiet, strakke pulse vanuit Brooks en een goede groove van McBee. Het slotnummer 'Five for Max' is een samenvatting van het bovenstaande.

Wat we tot slot over Roy Brooks mogen concluderen? Uitstekende drummer met vet polyritmisch spel. Soms meer een percussionist en soms weer meer een drummer. Niet vergelijkbaar met een ander. Maar vooral een uitstekende bandleider. Wat we over deze plaat mogen concluderen: heerlijk live-plaatje met jazz zoals het is bedoeld, gevoel, roots en swing. Typische jaren '70 plaat. Ik ontdek steeds meer jazz-pareltjes uit dit jazz decennium. Strata-East, Baystate, Muse, India Navigation en zo nog een aantal labels. Die zijn heel fijn om af te struinen