The Allergies - Push On (2017)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Hip-Hop / Dance
Label: Jalapeno
-
Intro (1:07)
-
Love That I'm In (3:58)
met Andy Cooper
-
Since You've Been Gone (3:21)
-
Entitled to That (3:41)
-
Get Down on You (3:35)
-
Push On (4:04)
-
Main Event (3:37)
met Andy Cooper
-
Hold You Close (3:41)
-
Buzzsaw (3:55)
met Andy Cooper
-
Allergic Interlude (1:20)
-
It Won't Be Me (4:36)
met Andy Cooper
-
Funky Feeling (3:02)
-
Remedy (3:34)
met Dr Syntax
-
Get on the Floor (3:01)
0
geplaatst: 23 juli 2017, 11:52 uur
Veelal luister ik vooral naar folk, americana en singer-songwriters. Sinds vorig jaar probeer ik meer gevarieerd te luisteren en dat bevalt uitstekend. Vandaar dat ik me deze keer gewaagd heb aan Push On, het tweede album van het Engelse duo Adam Volsen en Roy Spencer. Het verschijnt al snel na hun debuut As We Do Our Thing, wat in Engeland op de nodige airplay kon rekenen.
Het duo wordt gerekend tot de dance- en hiphopscene. Genres waarvan ik, eerlijk gezegd, praktisch niets weet. De goed in het gehoor liggende, uptempo songs op Push On spraken me direct aan. Je hoort vooral veel funk-, soulelementen terug in hun muziek.
In het begeleidend persbericht wordt de uitstekende zangeres Honey Larochelle niet vermeld, wat jammer is. Zij mag onder anderen Roberta Flack en Macy Gray tot haar fans rekenen. Wat ook jammer is, dat ze slechts op twee nummers haar vocale capaciteiten ten toon mag spreiden, waaronder op het vintage soulnummer Entitled to That.
De heren die de overige nummers zingen en rappen doen dat overigens op bekwame wijze. Op Remedy wordt de bekende MC Dr Syntax van stal gehaald.
Niet alleen schreven Volsen en Spencer aan allen nummers mee, maar speelden ze samen ook bijna alle instrumenten zelf in. Met name de funky blazers bevallen me goed, net als toetsenpartijen in Push On en Buzzsaw.
Even dacht ik trouwens, dat ik de verkeerde cd had opgezet, want de opener lijkt als twee druppels water op de muziek van Kira Neris. Push On zal vooral zijn weg weten te vinden naar de dansvloer en feestjes.
Het duo wordt gerekend tot de dance- en hiphopscene. Genres waarvan ik, eerlijk gezegd, praktisch niets weet. De goed in het gehoor liggende, uptempo songs op Push On spraken me direct aan. Je hoort vooral veel funk-, soulelementen terug in hun muziek.
In het begeleidend persbericht wordt de uitstekende zangeres Honey Larochelle niet vermeld, wat jammer is. Zij mag onder anderen Roberta Flack en Macy Gray tot haar fans rekenen. Wat ook jammer is, dat ze slechts op twee nummers haar vocale capaciteiten ten toon mag spreiden, waaronder op het vintage soulnummer Entitled to That.
De heren die de overige nummers zingen en rappen doen dat overigens op bekwame wijze. Op Remedy wordt de bekende MC Dr Syntax van stal gehaald.
Niet alleen schreven Volsen en Spencer aan allen nummers mee, maar speelden ze samen ook bijna alle instrumenten zelf in. Met name de funky blazers bevallen me goed, net als toetsenpartijen in Push On en Buzzsaw.
Even dacht ik trouwens, dat ik de verkeerde cd had opgezet, want de opener lijkt als twee druppels water op de muziek van Kira Neris. Push On zal vooral zijn weg weten te vinden naar de dansvloer en feestjes.
* denotes required fields.
* denotes required fields.