Tom Russell - Folk Hotel (2017)

Wat is dat toch met het rootsgenre op MuMe? Zo weinig stemmen en commentaren in het algemeen, en voor Tom Russell in het bijzonder. En Tom staat voor mij op gelijke (iconische) hoogte als Townes Van Zandt. Maar bijna niemand die hiervan op MuMe getuigt.
Ja, bij Johan Derksen staat hij in de top 3 (naast de recent overleden Jimmy LaFave en Mickey Newbury). dat heb ik dan met Johan gemeen, maar ja, die zit niet op MuMe.

Na zijn Roscrae-meesterwerk uit 2015 levert Tom Russell weer een geweldig album af. In de eerste door Louis Armstrong (!) ingeleide song (losjes gebaseerd op het legendarische Chelsea Hotel) is het Folk Hotel voor Tom een allegorie voor een ontmoetingsplek voor troubadours met verhalen, die niet verloren mogen gaan.

En verhalen, die zijn er heel veel. Verhalen over het leven aan de Mexicaans/Amerikaanse border zone, over Dylan Thomas of over de heimwee naar John F. Kennedy.
Harlan Clancy verhaalt vanuit het perspectief van de Trump-stemmer in de Midwest; The Last Time I Saw Hank refereert aan de tijden van George Jones en - natuurlijk - Hank Williams.

Muzikaal gezien loopt het van folk naar texmex (met een fantastische accordeon). Ook komen zijn Europese roots hier en daar aan bod, zoals in The Rooftops of Copenhagen, All on a Belfast Morning en The Sparrow of Swansea. Dat dit laatste nummer wel erg veel lijkt op Streets of London van Ralph McTell, dat vergeef ik hem gemakkelijk.

De twee bonusnummers mogen er ook zijn: een fraaie versie van Dylan's Just Like Tom Thumbs Blues en het afsluitende Scars on his Ankles, waar hij de blues van onder andere Lighnin' Hopkins eert.

Tom flikt het hem weer!

Mooie stem, prachtige verhalen, muzikaal afwisselend. Aanrader!

Teksten doen me qua gezichtspunt vanuit de werkende amerikaan een beetje denken aan Born to Run/Darkness on the Edge of Town/the River van Bruce Springsteen. Voorzover ik als nederlander correct kan inschatten wat het gezichtspunt aan de andere kant van de grote plas is natuurlijk

Tom Russell leverde met dit "Folk Hotel" als zo vaak een pareltje van een album af met een bijzonder sterke songcollectie. de man staat in dit genre op eenzame hoogte als het gaat om het leveren van albums van constant hoog niveau. zoals we van hem gewend zijn, koppelt hij de ene na de andere prachtmelodie aan teksten met diepgang, waarbij de melancholie en weemoed nooit ver weg zijn.
waar de "spoken words" op een album als "Hotwalker" te veel overheersten, houdt hij het hier gelukkig bij een klein aantal nummers (1,5,7 en 11) bij korte gesproken introducties of "excerpts" en worden we niet teveel afgeleid van de muziek. 12 songs zijn Tom Russell originals, track 4) dat inderdaad sterk doet denken aan die klassieker van Ralph McTell schreef hij samen met Katy Moffatt en 1 van de bonus tracks is een Dylan classic.

als bij het openingsnummer "Up in the Old Hotel" na het intro met akoestische gitaar, zijn vertrouwde stem en de accordeon invalt, weet je als luisteraar direct wat je te wachten staat. verhalende "folk songs" veelal spaarzaam en af en toe wat rijker geïnstrumenteerd. de accenten op de vele ballads die dit album telt, met o.a. accordeon en harmonica, bezorgen mij als luisteraar menigmaal kippenvel. 1 van de vele hoogtepunten "The Rooftops of Copenhagen" verwijst naar zijn deels Scandinavische roots.
wederom een bijzonder fraai folk/roots album van deze singer/songwriter van de buitencategorie

dit album dat hij opdroeg aan zijn vrouw Nadine, werd geproduceerd door Tom Russell & Mark Hallman
"Recorded at the Congress House Studio, Austin, Texas"

"My mind is an old folk hotel in the Village, haunted by troubadour ghosts who sang songs that will never escape my soul" - Tom Russell

de muzikanten op dit album:

Tom Russell: vocals, harmony vocals, acoustic, gut string & electric guitars, vintage harmonica, piano
Mark Hallman: harmony vocals, electric guitar pads, bass, concertina, accordion, bouzouki, percussion
Eliza Gilkyson: vocal harmonies (tracks 2 & 4)
Augie Meyers: vocal & piano prelude ( track 7)
Joe Ely: duet vocal (track 13 Just Like Tom Thumb's Blues)
Joel Guzman: accordion (tracks 1, 2 & 13)
Redd Volkaert: electric lead guitar (tracks 3 & , Spanish guitar (track 2)
Nadine Russell: chorus vocal (track 6)
Max de Bernardi: lead acoustic guitar (tracks 6 & 14 Scars on his Ankles)
Veronica Sbergia: washboard & vocal harmony (track 6)
Hansruedi Jordi: trumpet (track 1)

In 7 jaar tijd maar slechts drie reacties. En ook maar 10 stemmen.

Dat alle anderen ernaast zitten blijkt wel uit het gegeven dit tiental stemmers vrijwel unaniem enthousiast zijn.

En dat is ook meer dan terecht. Ik draai het album zeer regelmatig en mijn enthousiasme blijft het zelfde. En dat kan ik van heel veel andere albums waar ik aanvankelijk erg blij van wordt, niet zeggen.

tja Tonio je zou denken dat er toch meer liefhebbers onder de MuMe gebruikers zijn, die het roots/americana genre, waaronder de muziek van Tom Russell, een warm hart toedragen. ik neem ook uit 's mans imposante oeuvre mijn wekelijkse portie tot mij. heb inmiddels 13 albums van de man in mijn collectie, dus er valt nog genoeg te wensen. begrijp uit jouw reactie bij zijn laatste album "October in the Railroad Earth" een soort van Folk Hotel deel 2 is. wellicht aanleiding om die ook eens aan te schaffen.

Omdat zijn laatste album al uit 2019 stamt zit ik al een tijd te wachten op nieuw werk. Maar het is al jaren verdacht stil rond Tom. Zijn website kijken heeft een zin, want die liep vroeger ook al flink achter. En al mijn google-acties hebben ook niets opgeleverd.

Mogelijk heeft hij in de corona-jaren gezondheidsproblemen gekregen. Laten we hopen van niet, want ik zou graag nog wat muzikaals van hem vernemen.

Zo af en toe doe ik weer eens een greep in het imposante oeuvre van Tom Russell. Dit keer Folk Hotel. Tja, inhoudelijk kan ik niets meer toevoegen aan wat hierboven al beschreven is. Dan maar de eindconclusie: wat is het toch altijd weer een feest om dit te horen.

En omdat ik hierboven al ergens aangaf dat ik vind dat October in the Railroad Earth een soort van Folk Hotel deel 2 is, ga ik die gelijk hier achteraan beluisteren.