Sopor Aeternus & The Ensemble of Shadows - Es Reiten die Toten So Schnell... (2003)
Alternatieve titel: The Vampyre Sucking at His Own Vein
mijn stem
8 stemmen
West-Duitsland
Neoklassiek / Pop
Label: Apocalyptic Vision
-
Omen Sinistrum (2:46)
-
Dead Souls (7:04)
-
Stake of My Soul (3:01)
-
Beautiful Thorn (5:14)
-
Baptisma (6:37)
-
The Feast of Blood (3:35)
-
Sopor Fratrem Mortis Est (5:33)
-
The Dreadful Mirror (5:53)
-
Reprise (3:41)
-
Birth-Fiendish Figuration (2:52)
-
Penance & Pain (4:26)
-
Holy Water Moonlight (5:11)
-
Infant (0:51)
-
Über den Fluss (2:04)
-
Dark Delight (6:35)
0
geplaatst: 5 juni 2011, 12:46 uur
Al bij de eerste donderklappen van Omen Sinistrum worden we meegevoerd naar de donkere krochten van de hel waar 'die Toten So Schnell Reiten...'. Ofwel 'The Vampyre Sucking at His Own Vein'.
Welkom in de donkere wereld van Sopor Aeternus: klassiek getinte geluiden, een pompend orgel, electronische, kille beats en de creepy zang van Anna-Varney Cantodea.
Wie wat morbide geheimzinnigheid kan waarderen kan terecht bij dit 'schepsel', of het nu echt is of één grote marketing truc.... we zullen het nooit weten. Maar zeg nu eerlijk: wie neemt dit niet met een korrel zout.
Ik zelf ben dol op deze duistere klanken maar heb er in real life niets mee. Onderwerpen als de dood, transseksualiteit en eenzaamheid liggen toch ver van me af.
Het is zoals wel vaker met muziek: je moet er voor in de juiste bui zijn en bij acts als deze is het gewoon leuk om je een uurtje in te leven in een compleet andere wereld, je te laten onderdompelen door een sfeer waar je na dat uur weer aan kunt ontsnappen. Wat dat betreft is de muziek van Sopor Aeternus & The Ensemble of Shadows net een film.
Want dat is wel een beetje een voorwaarde: een uur naargeestigheid en vertoeven in een schimmige wereld is genoeg.
Toch is het niet alleen maar morbide of kil. De muziek is melodieus en weet een statige sfeer op te roepen. Met name het pompende orgel en de toevoeging van trompet zorgen hier voor.
Es Reiten die Toten So Schnell is wederom een bijzonder album dat weet te ontroeren, verafschuwen en verwonderen.
Altijd mooi als muziek dat voor elkaar krijgt.
Overigens moet ik er bij vermelden dat de versie zoals ie hier op Musicmeter staat uit 2003 stamt en niet 1989 waardoor het haar zevende album is en niet haar debuut.
Ze greep terug naar de demo tape met dezelfde naam: de eerste 7 nummers zijn daarvan afkomstig maar compleet opnieuw opgenomen. De resterende nummers zijn re-recordings van bonustracks die te vinden zijn op "...Ich töte mich jedesmal aufs Neue, doch ich bin unsterblich, und ich erstehe wieder auf; in einer Vision des Untergangs..." plus wat nieuwe tracks.
Het is dat u het weet.
De tracklist van de demo-tape uit 1989 (dus ook andere tracktijden):
"Omen Sinistum" – 2:15
"Dead Souls" – 6:41
"Stake of my Soul" – 1:14
"Beautiful Thorn" – 5:09
"Baptisma" – 5:01
"The Feast of Blood" – 4:07
"Sopor Fratrem Mortis Est" – 4:55
"Reprise" – 0:16
Welkom in de donkere wereld van Sopor Aeternus: klassiek getinte geluiden, een pompend orgel, electronische, kille beats en de creepy zang van Anna-Varney Cantodea.
Wie wat morbide geheimzinnigheid kan waarderen kan terecht bij dit 'schepsel', of het nu echt is of één grote marketing truc.... we zullen het nooit weten. Maar zeg nu eerlijk: wie neemt dit niet met een korrel zout.
Ik zelf ben dol op deze duistere klanken maar heb er in real life niets mee. Onderwerpen als de dood, transseksualiteit en eenzaamheid liggen toch ver van me af.
Het is zoals wel vaker met muziek: je moet er voor in de juiste bui zijn en bij acts als deze is het gewoon leuk om je een uurtje in te leven in een compleet andere wereld, je te laten onderdompelen door een sfeer waar je na dat uur weer aan kunt ontsnappen. Wat dat betreft is de muziek van Sopor Aeternus & The Ensemble of Shadows net een film.
Want dat is wel een beetje een voorwaarde: een uur naargeestigheid en vertoeven in een schimmige wereld is genoeg.
Toch is het niet alleen maar morbide of kil. De muziek is melodieus en weet een statige sfeer op te roepen. Met name het pompende orgel en de toevoeging van trompet zorgen hier voor.
Es Reiten die Toten So Schnell is wederom een bijzonder album dat weet te ontroeren, verafschuwen en verwonderen.
Altijd mooi als muziek dat voor elkaar krijgt.
Overigens moet ik er bij vermelden dat de versie zoals ie hier op Musicmeter staat uit 2003 stamt en niet 1989 waardoor het haar zevende album is en niet haar debuut.
Ze greep terug naar de demo tape met dezelfde naam: de eerste 7 nummers zijn daarvan afkomstig maar compleet opnieuw opgenomen. De resterende nummers zijn re-recordings van bonustracks die te vinden zijn op "...Ich töte mich jedesmal aufs Neue, doch ich bin unsterblich, und ich erstehe wieder auf; in einer Vision des Untergangs..." plus wat nieuwe tracks.
Het is dat u het weet.
De tracklist van de demo-tape uit 1989 (dus ook andere tracktijden):
"Omen Sinistum" – 2:15
"Dead Souls" – 6:41
"Stake of my Soul" – 1:14
"Beautiful Thorn" – 5:09
"Baptisma" – 5:01
"The Feast of Blood" – 4:07
"Sopor Fratrem Mortis Est" – 4:55
"Reprise" – 0:16
* denotes required fields.
* denotes required fields.