Marc Almond - Shadows and Reflections (2017)

Orkestrale covers met persoonlijke favorieten van Marc. Klinkt een beetje als Stardom Road en dat vond ik een zeer prettig album.

Not for Me vind ik al prima klinken: Marc Almond - Not For Me (Official Audio) - YouTube

In 2007 kondigde Marc Almond aan geen eigen nummers meer te schrijven en zijn album Stardom Road was daar een eerste voorproefje van. Een album met slechts 1 eigen nummer en verder covers. Een crooner-album met orkest. Hij deed het niet beroerd.

Daarna hield hij geen woord want er verschenen wel degelijk albums die door hemzelf geschreven werden.
Almond is sowieso enorm productief kunnen we wel stellen.

Nu is Shadows and Reflections uit. Wederom een album vol covers uit de jaren zestig van o.a. Burt Bacharach, The Yardbirds, Dusty Springfield en Julie Driscoll. Hij wilde een zwart-wit stijl benaderen met roots in de jaren '60 en dan denkend aan bijvoorbeeld een land als Italië. Van die trage films, slenteren op lange boulevards. Duidelijk terug in de tijd.

Almond, dit jaar zestig geworden, gaat er nog steeds voor en lijkt alleen maar beter te gaan zingen naarmate hij ouder wordt. Op Shadows and Reflections een orkest dat de boel vet aanzet en een hoop nummers die mij niet zo veel zeggen dus eigenlijk nieuw in mijn oren klinken.
Het heeft inderdaad een hoog cheesy jaren '60 pop-gehalte. Almond heeft veel kanten en dit is er altijd eentje geweest. Zijn grootste hit is de cover met Gene Pitney: Somethings Gotten Hold of My Heart. Zo'n hit staat hier niet tussen, maar qua stijl is dit wel hetgeen je aan moet gaan denken.

Zoals met al zijn werk: niet voor iedereen weggelegd. Ook onder fans is er altijd wel wat verdeeldheid, maar dat kan ook niet anders met zoveel stijlen.

Shadows and Reflections is een prettig in het gehoor liggend album en zou zo uit lang vervlogen kunnen stammen. Niet zijn meest interessante werk, maar wel zeer vermakelijk, en ook daar doe ik het voor. Volgende keer krijgen we vast weer iets anders.

De hoes is overigens in drie kleuren verkrijgbaar: rood, blauw en geel.

Ja, wat moet je hier nu mee ?
Dat is wat in eerste instantie van dit album dacht.
Toch maar even luisteren - nou vooruit dan.
En jawel hoor, het is niet mijn genre, maar die Marc flikt het hem weer.
Hoe hij het doet weet ik niet - maar er zitten weer voltreffers bij.
Zijn stem wordt inderdaad steeds beter . Dat zal het zijn.

Ik hou wel van cheesy platen zoals bijvoorbeeld van Nancy Sinatra met Lee Hazlewood, maar eigenlijk vind ik de nummers zoals ook op dit album te horen zijn niet helemaal mijn ding. Maar ook ik heb hier een zwak voor. Waarom? Niet omdat ik een Almond fan ben, dat zou te makkelijk zijn (ik vind niet alles wat hij doet leuk), maar dit heeft iets. Ik kan mijn vinger er nog niet op leggen wat. Ik blijf het ook maar draaien.

Wat is Embers toch een mooi nummer. Nu op single uit.

Marc Almond - Embers (Official Video) - YouTube

How Can I Be Sure is mij alleen bekend als de hit voor David Cassidy... uitgebracht een maandje voor het overlijden van David.

Marc is goed bij stem, maar helaas voor hem kregen andere releases meer van mijn aandacht.