Jennie Stearns - Sing Desire (2002)

bijzonder fraai en sterk 2e album van de Amerikaanse singer/songwriter Jennie Stearns (tegenwoordig Jennie Lowe). een meer gevarieerd album dan de opvolger "Birds Fall", met een rijkere, vollere instrumentatie en bovenal betere songs in een betere productie, waarbij haar prachtige stem alle ruimte krijgt. het genre zou ik folk/roots willen noemen i.p.v. folk/rock zoals hierboven vermeld, maar dat terzijde.

veel hoogtepunten op dit "Sing Desire" o.a. "Season of Dreams" een ballad die Lucinda Williams op het lijf geschreven zou zijn, met een tweede stem van Willie Watson van de alt.country band Old Crow Medicine Show, een nummer waarvan de melancholie wordt versterkt door de klanken van een cornet.

"Knoxville Girl" eveneens een fraaie, intense ballad met extra vocalen van Mary Lorson gezongen met die breekbare, melancholieke stem van Jennie Stearns. ook "Too Close" met wederom een 2e stem van Willie Watson en het wonderschone, verstilde "Shades of Blue" met prachtige accenten van harmonium en orgel, vallen onder die categorie songs.

het aanstekelijke "County Road" ingekleurd met de banjo klanken van Richie Stearns en het vrolijke met fiddle spel opgesierde "Sleeping" met een bossa nova ritme zorgen voor een fijne afwisseling.

dan denk je alle hoogtepunten te hebben gehad, maar dan komt haar kaal gehouden versie van het Johnny Dowd nummer "Garden of Delight" nog, met alleen haar zang begeleid door een orgel. wederom een hoogtepunt.

"You Save Me" en "Early Train" zijn iets "mindere" tracks, maar dan minder in die zin dat deze iets onderdoen voor de overige songs op dit album.

al met al is "Sing Desire" na haar 1e album "Angel With a Broken Wing" een sterk visitekaartje van Jennie Stearns. een album waarop zij bewees een prima songwriter te zijn. mocht zij ooit weer eens een tournee doen in de lage landen, dan zal ik er zeker bij zijn.

bedankt voor het sturen van de link Lura, maar ik heb dit album al een tijdje fysiek in huis, en deze bevalt mij inderdaad een stuk beter dan haar derde album "Birds Fall".

Album werd geproduceerd door Chad Crumm & Jennie Stearns
Recorded at the Music Tank, Trumansburg, New York
(except "Bitter Sweet" produced and recorded by Billy Cote at PPG Studios, Ithaca, NY)

All songs by Jennie Stearns, except "Sleeping" music Chad Crumm, lyrics Jennie Stearns & Chad Crumm,
and "Garden of Delight" (Johnny Dowd)

Jennie Stearns: vocals, acoustic guitar, guitar
Chad Crumm: upright bass, electric bass, acoustic & electric guitars, fiddle, synthesizer, spinet organ,piano
Jordan Aceto, Johnny Dowd, Gregory McGrath, Gabriel Tavares: electric guitar
Brian Dudla, Bill King, Matt Saccuccimorano: drums
Richie Stearns: tenor guitar, resophonic tenor guitar, banjo
Harry Aceto: bass
Mary Lorson: Fender Rhodes, vocal
Willie Watson vocal (tracks 4 & 9), acoustic guitar
Peter Dodge: cornet
Billy Cote: strung acoustic guitars, Moog bass, atmospheres
Amy Glicklich: harmonium
Mike Stark: organ

Jennie Sterarn groeide op in de buurt van Boston. Haar moeder is niet muzikaal, maar haar vader is wel een groot muziekliefhebber en haar broer speelt banjo. Die bracht dan bluegrass, old time music of vioolmuziek uit de Appalachen mee en samen met met de platen die Jennie Stearns bezat van onder andere Tom Waits, Neil Young en Joni MItchel werd dat de basis van Jenny Stearns om zelf iets met muziek te doen.
n deze tijd was er een markt voor melancholische, gevoelige muziek. Voorbeelden zijn Micah P Hinson, Jessica Lea Mayfield, The Low Anthem of Bon Iver. NU past Jennie Stearns niet direct in dit rijtje, maar ze kan zeker uitstekend overweg met mooie, gevoelige, melancholieke liedjes.

Dit tweede album laat Jennie Stearns zich horen als een klassieke Amerikaanse songwriter. Haar liedjes zijn hartverscheurend en hoopvol, en tegelijkertijd ontroerend, aangrijpend en bezwerend. Typisch menselijk. Haar sterke maar intieme zangstijl en de levendige beelden die haar teksten uitstralen, trekken de luisteraar zachtjes haar wereld in. Ondanks de vaak sombere stemming voel je je vreemd genoeg één met haar beleving. Een grote rol op dit album is weggelegd voor mede producer Chad Crumm.
Hij zorgt ervoor dat de sobere songs toch avontuurlijk worden qua arrangementen en productie. Chad Crumm heeft een enorme bibliotheek aan archiefgeluid, is verder zeer muzikaal en beschikt over prima productievaardigheden. Chad Crumm plaatste accenten van gesampled geluid en onverwachte instrumenten tegenover Jennie Stearns eenzame zang. Je kun ineens een spinet of gedempte cornet horen, er is zelfs zelfs een verloren fragment van een oude Japanse televisiesoundtrack. Dit voegt bijzonder veel toe aan Jessie's zachte zang zonder deze ooit te overschaduwen. Deze songs zijn in alle puurheid al schitterend. Jessie zegt zelf over haar materiaal het volgende : "'Ik voel me al sinds mijn kindertijd aangetrokken tot donkere en prachtige ballads. Het is de droefheid waarmee ik op de een of andere manier verbonden voel. Er is ook iets rustgevends aan de ballads, een verlangen om alles goed te maken."
Op twee nummers zingt Willie Watson mee.
Een heel mooi album, prachtige country/roots/folk.
Op het volgende album is er een andere producer, namelijk Gurf Morlix die ook platen van Lucinda Williams, Mary Gauthier en Slaid Cleaves heeft geproduceerd en ook zelf actief is als singer-songwriter. Op het derde album van Jennie Stearns (Birds Falls) speelt Gurf Morlix daarop ook zelf. Dit derde album deed het commercieel wat beter dan 'sing desire' , maar of het ook beter is , dat weet ik niet. Want 'sing desire' is wel een heel sterk album.