Lynch Mob - The Brotherhood (2017)

En met de regelmaat van de klok vuurt de heer Lynch weer een album op ons af. En zoals te verwachten viel; het materiaal is weer heel degelijk. Lynch weet een goede brug te slaan tussen de de wat traditionele hardrock van begin jaren 90 met een moderne productie. Oni Logan zingt alles weer bij elkaar en doet dat heel verdienstelijk. De eerste twee nummers; Main Offender en Mr. Jekyll and Hyde waren al enige tijd te beluisteren, energieke nummers die goed in elkaar steken. De tweede helft van de schijf is echter wat stemmiger van toon. Enkele songs kennen een laag tempo en dat komt niet elk nummer ten goede. Ik betrap mij zelf er op dat de verveling soms een beetje toeslaat, met name bij Dog Town Mystics is dat het geval. Black Mountain volgt een beetje hetzelfde stramien, op zich niet slecht maar het kabbelt maar wat voort. Desalniettemin telt de schijf wederom enkele heerlijke songs; Main Offender, Until the Sky Falls Down en Black Heart Days kunnen mijn goedkeuring wegdragen. Miles Away is buiten de bonustrack om een fijne melancholische afsluiter. Kortom; je kunt je niet snel een buil vallen aan deze schijf.