Cindy Wilson - Sunrise (2016)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Pop
Label: Chihuahua
-
Sunrise (3:29)
-
Take My Time (4:05)
-
Brother (2:51)
-
Wake Up (4:45)
-
Corporeal (5:46)
0
geplaatst: 22 september 2017, 12:10 uur
De eerste solo release van Cindy Wilson, één van de oprichters van The B-52's.
Het is even wennen aan haar 'nieuwe' stem, wat fluisterend, het lijkt me ook vrij dun geworden. Geen ruimte meer voor gilletjes zo als op de eerste albums van haar oude band! Die band tourt dus nog wel en zij maakt daar ook nog deel van uit. Het valt blijkbaar te combineren.
De nummers zijn duidelijk nog gelinkt naar haar verleden, de New Wave uit de begin periode van The B-52's is in enkele nummers terug te horen, alsmede echo's van tijdgenoten Talking Heads. Verder veel Synthpop / Ambient / ElectroClash (volgens sommigen gaat ElectroClash een come-back maken). Het tempo is vaak laag en daardoor klinken diverse nummers ook wat dromerig en ook wel wat Psychedelisch.
Brother is het meest uptempo en mijn favoriet. Corporeal is wat dromerig en met ook een licht psychedelische gitaar, meerstemmige refreinen, ook goed genietbaar.
Het is even wennen aan haar 'nieuwe' stem, wat fluisterend, het lijkt me ook vrij dun geworden. Geen ruimte meer voor gilletjes zo als op de eerste albums van haar oude band! Die band tourt dus nog wel en zij maakt daar ook nog deel van uit. Het valt blijkbaar te combineren.
De nummers zijn duidelijk nog gelinkt naar haar verleden, de New Wave uit de begin periode van The B-52's is in enkele nummers terug te horen, alsmede echo's van tijdgenoten Talking Heads. Verder veel Synthpop / Ambient / ElectroClash (volgens sommigen gaat ElectroClash een come-back maken). Het tempo is vaak laag en daardoor klinken diverse nummers ook wat dromerig en ook wel wat Psychedelisch.
Brother is het meest uptempo en mijn favoriet. Corporeal is wat dromerig en met ook een licht psychedelische gitaar, meerstemmige refreinen, ook goed genietbaar.
* denotes required fields.
* denotes required fields.