Lucy Kitchen - Sun to My Moon (2017)
mijn stem
geen stemmen
0
geplaatst: 19 augustus 2017, 12:32 uur
Ruim drie jaar geleden debuteerde de uit Southampton afkomstige singer-songwriter Lucy Kitchen met het voortreffelijke Waking. Direct bij de allereerste beluistering werd ik gegrepen door haar liedjes gebracht in het folkidioom, vooral door haar herkenbare warme, licht hese stem.
De liedjes werden fraai door haar ingekleurd op fluit, klokkenspel, melodica en percussie, maar ook nog door haar kenmerkende akoestische gitaarspel. Verder nog ondersteund door viool, cello en bas. De teksten waren vooral positief, zoals het schitterende Blue Eyes, een ode aan haar partner.
Haar nieuwe album Sun to My Moon had bij mij wat meer tijd nodig om onder de huid te kruipen. De liedjes zijn deze keer iets eenvormiger, hebben ze bovendien een iets andere sfeer, daarnaast is de inkleuring iets anders. Deze keer is er ook ruimte voor piano, elektrische gitaar en pedal steel. Vooral het laatste instrument geven de songs een iets meer droevige toon, de liedjes hebben een iets meer serieuzer karakter.
De teksten van veel liedjes kunnen gezien worden als therapie, want de afgelopen tijd ging Lucy door een moeilijke periode. Hollow werd geschreven nadat ze een auto ongeluk had gehad, gelukkig vielen de verwondingen mee, maar een korte tijd later werd er bij haar het post traumatisch stress syndroom gediagnosticeerd. Daarnaast overleed een dierbare oom van haar. Hierover doet ze verslag in Searching for Land.
Gelukkig is het niet alleen maar droefenis wat de klok slaat. Zo gaat afsluiter Charis over haar dochter, althans het eerste couplet, de rest kan op iedereen van toepassing zijn. De meeste songs borrelen eerst al een tijdje in haar hoofd, voordat ze werkelijk gestalte krijgen, zo ook Summer Queen. Het ontstond tijdens een reis eind september, door een woud en langs de kust. Het beschrijft het magische gevoel, wat ze toen voelde : “Summer she’s returned to me, all liquid gold and hazy green”.
Zoals ik al aangaf heeft het album wat meer tijd nodig om te overtuigen, maar degene die Waking reeds in bezit hebben, gaan dit album zeker ook weer omarmen.
De liedjes werden fraai door haar ingekleurd op fluit, klokkenspel, melodica en percussie, maar ook nog door haar kenmerkende akoestische gitaarspel. Verder nog ondersteund door viool, cello en bas. De teksten waren vooral positief, zoals het schitterende Blue Eyes, een ode aan haar partner.
Haar nieuwe album Sun to My Moon had bij mij wat meer tijd nodig om onder de huid te kruipen. De liedjes zijn deze keer iets eenvormiger, hebben ze bovendien een iets andere sfeer, daarnaast is de inkleuring iets anders. Deze keer is er ook ruimte voor piano, elektrische gitaar en pedal steel. Vooral het laatste instrument geven de songs een iets meer droevige toon, de liedjes hebben een iets meer serieuzer karakter.
De teksten van veel liedjes kunnen gezien worden als therapie, want de afgelopen tijd ging Lucy door een moeilijke periode. Hollow werd geschreven nadat ze een auto ongeluk had gehad, gelukkig vielen de verwondingen mee, maar een korte tijd later werd er bij haar het post traumatisch stress syndroom gediagnosticeerd. Daarnaast overleed een dierbare oom van haar. Hierover doet ze verslag in Searching for Land.
Gelukkig is het niet alleen maar droefenis wat de klok slaat. Zo gaat afsluiter Charis over haar dochter, althans het eerste couplet, de rest kan op iedereen van toepassing zijn. De meeste songs borrelen eerst al een tijdje in haar hoofd, voordat ze werkelijk gestalte krijgen, zo ook Summer Queen. Het ontstond tijdens een reis eind september, door een woud en langs de kust. Het beschrijft het magische gevoel, wat ze toen voelde : “Summer she’s returned to me, all liquid gold and hazy green”.
Zoals ik al aangaf heeft het album wat meer tijd nodig om te overtuigen, maar degene die Waking reeds in bezit hebben, gaan dit album zeker ook weer omarmen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.