Tera Melos - Trash Generator (2017)

Wat minder noiserock en gefreak dan wat Tera Melos op hun gelijknamige debuutplaat uit 2005 liet horen, maar nog steeds uiterst genietba(a)r(e) gefriemel (lees: math rock). Tegendraadse ritmes en lekker harde blokkige kickdrums, mechanische bliep- en piepjes, repetitieve a-typische gitaar- en baslijntjes/hooks (die elkaar soms lijken te imiteren) en verrassend complexe muzikale uitspattingen die chaotisch aanvoelen, maar uiterst gestructureerd zijn. Hulde voor A Universal Gonk waarop ook nog knap gebruik wordt gemaakt van een heerlijke baritonsax die begeleidt wordt met een fijne synthbas. Sterk.

Kortom: voor de liefhebber van de oude Tera Melos en de wat rustigere kant van Don Caballero; voor de mensen die Slint iets te rustig en Yowie juist te druk vinden; voor de mensen die Frodus wat te underground en Battles juist te hip vinden. Die mensen kunnen dit waarschijnlijk prima waarderen.