Trisomie 21 - Plays the Pictures (1990)

Het loont de moeite waard voor een eclectische luisteraar de oude albums van deze Franse broers door te luisteren, want hun muziek steekt vaak ver boven andere rock/electronica hybrides uit. Voor mensen die zoeken naar atmosferische samensmeltingen van muziekstijlen is deze muziek aan te bevelen. Voor de liefhebber van melodieuze analoge electronica zijn hier ook enkele pareltjes te ontdekken.

Geluiden klinken jaren ´80, de tijd waarin het ook gemaakt is (release was 1989), maar het is vooruitstrevend qua uitwerking. Voor iemand met een open geest kan dit prima werken. De electronische tracks doen me soms denken aan later gemaakte electronica als Bola of Oneohtrix Point Never. De muziek heeft wat new age elementen. In plaats van hiermee door te schieten in lange roze fluffy tracks hebben ze deze elementen met donkere geluiden en humoristische invalshoeken gemengd tot een mooie balans. De korte passages die sterke associaties oproepen met goedkope/kaasachtige muziek hebben z´n emotionele charme doordat ze omarmt worden door de fijne armen van de muziek als geheel.

Dat de muziek van T21 zoeen eclectische mengelmoes is die moeilijk valt te plaatsen kan de onbekendheid van de groep verklaren. Destijds was publiek hier al helemaal niet klaar voor. Ik kan het dus eens te meer aanbevelen wat van de oude T21 (verzamel)albums uit te pluizen, met name als je sommige oude electronica/rock hybrides fijn vindt proeven. Deze plaat bevat wat meer rust dan de andere T21 releases die ik gehoord heb. ´Ceremony´ hierop is één van mn favoriete ambient tracks .