Témé Tan - Témé Tan (2017)

Één van mijn meest gedraaide albums is deze debuutplaat van deze Belgisch-Congolese Témé Tan. Lekker luchtige, doch vernuftige, elektronische popmuziek, waar voldoende ruimte is voor zijn Afrikaanse roots, met name in de percussie. Vermeldingswaardig is de manier waarop hij zijn stem gebruikt, heel veelzijdig namelijk. Soms bijna-rappen, soms fluisterzang, soms vervormd, veelvuldig geloopt en aan het eind van Matiti bijna Jónsi-achtig. Prijsnummers voor mij zijn Ça Va Pas la Tête, Coups de Griffe en Tatou Kité. Al met al een zeer genietbaar album.

Eind april vertrek ik richting Botanique in Brussel om Nakhane te supporten. Die avond zullen nog twee andere artiesten optreden waaronder Témé Tan, dus ik was wel benieuwd naar het gebodene.

Niet verkeerd moet ik zeggen en ik heb nog even om het nog beter op me te laten inwerken.