Angelo De Augustine - Swim Inside the Moon (2017)

Kwaliteitssongwriting; opgenomen in een badkamer; uitgegeven door Sufjan Stevens; ja, dit hoor ik graag. Mooi intiem werkje.

Eigenlijk was Sufjan Stevens van plan alleen nog maar eigen werk uit te gaan brengen op zijn Asthmatic Kitty-label. Na het horen van opnames, die bestemd waren voor het tweede album van Angelo De Augustine veranderde hij direct van gedachte.

Niet alleen Sufjan Stevens en ik hoorden direct dat deze vierentwintigjarige jongeman uit Californië bulkt van het talent. Ook onder anderen Thomas Bartlett (The Gloaming) onderkende al eerder zijn muzikale kwaliteiten.

Op de binnenhoes bedankt Angelo een groot aantal mensen, die een groot aandeel hadden in zijn muziekcarrière. In de eerste plaats zijn moeder, die in haar eentje hem een zorgeloze en zorgzame jeugd bezorgde.

Zijn carrière begon reeds tien jaar geleden. Twee jaar geleden was hij gedwongen een periode rust te nemen door een ziekte, die zijn stem bedreigde. Gelukkig herstelde zijn stem volledig.

De gebruikte opnamemethode was eenvoudig. Hij gebruikte een Shure SM57 microfoon, die geplaatst werd in de badkamer en zijn analoge opname apparatuur stond in de kamer ernaast. Opnemen in een badkamer is overigens niet nieuw, Jim Morrison deed het al voor het album L.A. Woman.

Op zijn tweede album Swim Inside the Moon houdt Angelo zijn breekbaar gezongen liedjes klein. Naast zijn akoestische gitaar maakt hij spaarzaam gebruik van synthesizers, elektrische gitaar en de honderd jaar oude piano van zijn moeder.

Dat het album uitgekomen is op Asthmatic Kitty, is niet vreemd, je zou hem kunnen zien als de missing link tussen Sufjan Stevens en Elliot Smith. Daarnaast hoor je in het gitaarspel ook af en toe de invloed van Nick Drake.

Het lijkt me dan voor de hand liggen, dat liefhebbers van zowel Sufjan Stevens en Elliott Smith, maar ook die van Nick Drake, waarschijnlijk dit album zullen gaan omarmen als een dierbaar kleinood. In november komt Angelo naar de lage landen voor een paar concerten. Maar voordien zal hij in Amerika en Canada nog een aantal concerten geven samen met Moses Sumney, nog zo'n opmerkelijk talent. Hopelijk gaat u begin november kijken naar dit buitengewone talent.

Angelo De Augustine live:

04-11 DEN HAAG: Crossing Border Festival
05-11 MAASTRICHT: Lumière
07-11 BRUSSEL: Botanique / Rotonde

De link met Sufjan is onmiskenbaar, Angelo De Augustine lijkt nog wat kwetsbaarder zoals Elliott Smith dat was. De opnametechniek, zoals eerder al genoemd, in de badkamer draagt hier ongetwijfeld aan bij.

Nick Drake hoor ik er af en toe zeker ook wel in. Toch moet ik eerlijk bekennen ik liever naar genoemde drie artiesten luister dan naar Swim Inside the Moon. Misschien is het 'man-met-gitaar' gehalte te hoog (alhoewel ik daar bij Nick Drake minder last van heb), waarschijnlijker is het toch de opnamekwaliteit. Leuk hoor zo lo-fi in de badkamer; mij begint het na verloop van tijd ietsje tegen te staan, net als het stemgeluid van De Augustine.

Desondanks ben ik wel benieuwd naar zijn binnenkort nieuw te verschijnen album.

Omdat zijn nieuwe plaat Tomb me wel bevalt, heb ik deze ook gelijk opgezocht. Het album duurt nog geen halfuur, dus ideaal als je even tijd hebt.

Het grote verschil tussen deze en Tomb is de productie. Waar die hier (bewust?) lo-fi klinkt, is zijn nieuwe plaat wat schoner afgewerkt op dat vlak. En hoewel dit geluid ook wel bij 'm past, prefereer ik toch de betere productie op Tomb, wat er ook toe bijdraagt dat die plaat meer als een echte plaat klinkt, en minder als een verzameling in je huis-, bad- of slaapkamer opgenomen liedjes.